Orzo
Orzo to makaron w kształci nasion
ryżu, a właściwie nasion jęczmienia jak tłumaczy się jego nazwę. Pierwotnie był zresztą podobno robiony z tego zboża, dziś używa się do tego
Semoliny. Zazwyczaj dodaje się go do zup i sałatek oraz robi dania przypominające
risotto (poniżej dwa przykład). Orzo ma też swoje odpowiedniki we wschodniej części basenu morza śródziemnego w Grecji jego jest to Manéstra/Kritharáki a w Turcji Aehriye.
...
Mafaldine / Reginette
Mafaldine to wstążki makaronowe o szerokości 1 cm o charakterystycznym, karbowanym brzegu. Nazwę swoją otrzymały na cześć księżniczki Mafaldy Sabaudzkiej, córki Wiktora Emanuela III, przedostatniego króla Włoch. Po kapitulacji Włoch w 1943, została aresztowana przez Niemców. Rok później zginęła w obozie koncentracyjnym w Buchenwaldzie. Do Mafaldy odnosi się także druga nazwa makaronu – Reginette znacz po włosku mała królowa.
Maccheroni
Nazwa Maccheroni ma podwójny desygnat. W węższym znaczeniu odnosi się do makaronu w kształcie grubych nitek, o szerokości około 4 mm i jest stosowana w północnych oraz środkowych Włoszech. Bardziej pojemne określenie używane jest na południu półwyspu apenińskiego. W Neapolu Maccheroni znaczy mniej więcej to samo co Pasta czyli makaron dowolnego kształtu i rozmiaru. Świat pasty poznał dzięki włoskim emigrantom z południa więc określenie Maccheroni powszechnie ...
Capellini / Capelli d’Angelo
W dosłownym tłumaczeniu
Capellini oznacza
cieniutkie włosy. Nic więc dziwnego że makaron ten – o szerokości 1,2 – 1,4 mm – jest praktycznie najcieńszą
włoską pastą. Praktycznie, bo jeszcze cieńszy jest
Capelli d’Angelo, który tłumaczy się jako
anielski włos.
...
Ravioli
Ravioli, najpopularniejsze włoskie pierożki robi się z dwóch płatów ciasta. Są nadziewane przeróżnymi farszami – najpopularniejsza jest ricotta oraz warzywa – składane ze sobą i cięte na małe 3 – 4 cm prostokąciki. Tradycyjnie ich karbowane brzegi były efektem wycinania specejalnym, karbowanym nożykiem. Dziś robi się tu już raczej w maszynkach.
Pochodzenie ravioli jest trudne do określenia. Pierwsze wzmianki o nich pojawiły się w XIV wieku. O ravioli wspomina ...
Zippuli
Zippuli to specjaność Regio Calabria, a ich nazwa oznacza tyle co pączki. Nie są to jednak słodkie pączki, które noszą nieco inną nazwę Zappola, ale swego rodzaju faszerowane kluski mączno-ziemniaczane – coś na kształt knedli. W Kalabrii tradycyjnie serwuje się je na Boże Narodzenie. Wówczas przygotowuje się je w najbardziej klasyczny sposób – nadziewane sardelami.
Friselle / Fresella / Frisa
Te niewielkie, płaskie i okrągłe chlebki (niekiedy z dziurką w środku) piekarze z Apulii, Kampanii i Basilicaty przygotowują z mieszanki dwóch rodzajów mąki: jęczmiennej i pszenicznej (z pszenicy durum). Friselle piecze się najpierw w wysokiej, a później nieco niższej temperaturze. Przez to dobrze wypiekają się na zewnątrz i długo zachowują świeżość. Stąd też w Apulli nazywany jest też „chlebem krzyżowców”, bo właśnie rycerze wędrujący do ziemi świętej ...
Taralli / Tarallo / Tarallucci
Taralli to znane apulijskie obwarzanki. Popularne są jednak w całych południowych Włoszech, gdzie serwuje się je jako dodatek do aperitifu. Podaje się je zarówno na słodko, z cukrem jak i na słono – wówczas ich ciasto poza mąką, oliwą, solą zawiera także ziarna kopru włoskiego, mielone peperoncino, cebulę, nasiona sezamu, maku, ew. pieprz.
Małe Taralli nazywane są Tarallini.
Puddica / Focaccia di Patate
Puddica to dość specyficzny placek rodem z
Apulii – robi się go z
mąki oraz gotowanych
ziemniaków. Ugniecione na jednolitą masę ciasto formuje się w duży prostokątny lu okrągły placek, nadziewając lub przyozdabiając
pomidorami i
oliwkami. Po upieczeniu przypomina nieco
focaccię - nawet nazywana jest
Focaccia di Patate. Pochodną Puddica jest za to także neapolitańska
Pizza di Patate.
Focaccia di Patate robi się także bez dodatku mąki pszennej - przepis na filmie na dole.
...
