Baldana
Baldana znana także jako Baldana de sang to jedna z regionalnych, hiszpańskich odmian krwawej kiszki (sang oznacza krew). Można ją spotkać przede wszystkim na pograniczu Walencji i Katalonii w Terres de l'Ebre. Jest jej kilka odmian. Polską kaszankę najbardziej przypomina Baldana d'arròs, gdzie jak nazwa wskazuje elementem farszu jest ryż. Nie ma go za to Baldana de ceba, w której głównym dodatkiem jest cebula. Poza tym w obu przypadkach można tu trafić na piniole lub orzechy ...
Parfait
Parfait to słowo wieloznaczne. W dosłownym tłumaczeniu oznacza coś perfekcyjnego. Najbardziej kojarzy się z lodowym deserem. Odnosi się jednak także do rodzaju pasztetu przygotowywanego zwykle z kurzej wątróbki, chociaż może też być użyta wątroba gęsi - to tzw. Parfait de Foi Gras. Co istotne nawet bardziej niż we Francji potrawa ta jest popularna na Wyspach Brytyjskich.
Terrine (Terrina)
Terrina pierwotnie nie była daniem ale naczyniem w którym powstawało. Zazwyczaj okrągłe wytwarzane było z terakoty (we Francji: terre cuite) czemu zawdzięcza nazwę. Ostatecznie przeszła na przygotowywaną w niej potrawę, chociaż już dawno została wyparta przez foremki podłużne, często prostokątne od XIX wieku używane również do przyrządzania Pâté czyli francuskiego pierwowzoru znanych u nas pasztetów. Oba dania są ze sobą zresztą często porównywane i to nie tylko ...
Merguez
Merguez to najsłynniejsza północnoafrykańska kiełbasa, charakterystyczna m.in. dla kuchni tunezyjskiej lub marokańskiej - nazwa wywodzi się od arabskiego określenia tego regionu, czyli Maghreb (co znaczy zachód), tyle że została nieco zmodyfikowana przez rozwijających tu swoje wpływy Francuzów.
Niezbyt duże i dość cienkie kiełbaski są robione z mielonej jagnięciny/baraniny, rzadziej wołowiny, a czasem także mieszaniny obu rodzajów mięs. Doprawiane są przede ...
Pinkel
Pinkel czy też Pinkelwurst to kaszanka wywodząca się z Północno-Zachodnich rejonów Niemiec. Nie przypomina jednak krwawej kiszki, bo nie używa się do niej krwi i przez to jest jasna. Poza kaszą jęczmienną i owsianą trafia do niej boczek i słonina, a także cebula oraz przyprawy. Jest to więc bardzo tłusty kiełbasa z której w czasie pieczenie tłuszcz skapuje w dużych ilościach. Stąd jedna z wersji jej nazwy - po niemiecku pinkelt znaczy siusiać. Bardziej poważna etymol...
Mettwurst / Mettenden
Mettwurst w niektórych regionach zwana też Mettenden to po prostu niemiecka metka. Coraz mniej popularna w Polsce kiełbasa bazuje na drobno mielonej wieprzowinie, tylko lekko podwędzonej. Niemiecka metka ma różne warianty regionalne - pokrewna jej jest Teewurst.
Mettwurst często podaje się z jarmużem, a najprostsze i najpopularniejsze połączenie to Grünkohl mit Mettwurst.
Kasseler / Selchkarree
Niemiecki Kasseler czy też austriacki Selchkarree to rodzaj miejscowego baleronu. Schab karkowy lub środkowy którego Niemcy najczęściej używają (może to być jednak także wieprzowa łopatka) jest solony i podwędzany. Częściej niż na zimno używają go jako mięsa obiadowego - pokrojony na kawałki jak kotlet jest gotowany, smażony lub pieczony. Zwykle towarzyszą mu różnego rodzaju kapusty oraz ziemniaki.
Nie ma przy tym pewności skąd się wzięła sama nazwa Kasseler - ...
Osbène (Kiełbaski z kurczaka)
Osbène to
tunezyjska kiełbaska przypominająca nieco
francuskie Andouillettes. Również w jej przypadku farsz stanowią podroby, najczęściej
jagnięce, rzadziej
wołowe (czasem są podsuszane). Doprawione i wzbogacone
bulgurem lub
ryżem są zaszywane we flaczkach - mają różne kształty od podłużnych typowych dla kiełbasek do krótkich i pękatych. Osbène zazwyczaj są serwowane jako proste danie obiadowe z
kuskusem oraz sosem.
Niekiedy ten sam farsz zawija się w liście np.
kapusty i serwuje trochę tak jak
turecką sarmę. Do nadziewania stosuje się nawet tuszki
kalmarów (na zdjęciu).
Jak więc widać koncept jest dość uniwersalny. Podobnie jest z poniższym przepisem, gdzie bazą jest mięso
kurczaka, a zawija się je w skórę tego samego kurczaka.
...
Potted Pork
Potted Pork to rodzaj popularnej wieprzowej pasty, którą Anglicy smarują kanapki. Tłuste, drobno zmielone mięso doprawia się i piecze, a kiedy powstanie pasta używa się jak pasztetu.
Bath Chaps
Mieszkańcy słynnego od wieków brytyjskiego kurortu Bath znani są ze swojego zamiłowania do wieprzowych odpadków. Policzki świń najpierw solą, później obtaczają w bułce i wędzą. Tak powstaje jeden z najbardziej znanych brytyjskich przysmaków wędliniarskich – Bath Chaps. Nazwa ta wywodzi się z XVI wieku kiedy policzki określano mianem chops (dziś jest to raczje cheeks), które zostało przekształcone w chaps.
