Biff Lindström (Szwedzkie burgery)
Są co najmniej trzy wersje powstania tej potrawy. Według pierwszej jest to hołd złożony
Karolowi Gustawowi Lindströmowi, słynnemu szwedzkiemu XIX wiecznemu aktorowi i śpiewakowi operowemu. Druga, danie to utożsamia z
Adolfem Henrikiem Lindstrømem,
norweskim polarnikiem, który pełnił rolę kucharza w wyprawie Roalda Amundsena na biegun północny.
Najbardziej prozaiczna, a przy tym też najbardziej przekonując wersja autorstwo przypisuje
Henry Lindströmowi. Kiedy ten szwedzki fabrykant urodzony w Petersburgu zatrzymał się w hotelu Witt w Kalmarze postanowił ugościć swoich przyjaciół mielonym stekiem
wołowym jaki serwowano mu w Rosji. Przepis przekazał kucharzowi, a kotlety zdobyły takie uznanie, że wkrótce hotel Witt wciągnął je do swojego jadłospisu jako
Biff Lindstrom. Stąd podbiły całą
Szwecję.
...
Rodbetsallad (Sałatka z marynowanych buraków)
Szwedzi mają szczególne upodobanie do
buraków, szczególnie tych marynowanych. Tutejszym obiadom
Rodbetsallad towarzyszy tutaj nie rzadziej niż w Polsce surówka z kiszonej
kapusty czy też
ogórek marynowany. To pokazuje także pokrewieństwo naszych, północnych kuchni. Wobec krótkiego okresu wegetacji roślin w obu marynowanie jest jednym z najpopularniejszych form konserwowania warzyw.
...
Sill Dill (Śledź marynowany w koperku)
W całej
Szwecji nie ma chyba popularniejszego sposobu na przygotowanie
śledzi niż zamarynowanie go z
koperkiem. Słoiki z
Sill Dill są tu popularne jak w Polsce koreczki czy rolmopsy – widać to m.in. na półkach sklepików spożywczych IKEA. „Nordycki” charakter nadaje mu nie tylko wszechobecny na północy koperek, ale
ziele angielskie połączone z
cukrem, dzięki którym nabiera on słodkawo-korzennego aromatu. Szwedzi bardzo lubią ryby podawane na słodko.
...
Matjas
Matjas to nie taki zwykły śledź, ale ryba wyłącznie młoda u której nie do końca wykształciły się jeszcze cechy płciowe. Produkt ten już dawno wymyślili Holendrzy, którzy nadali nazwalę Maatjes co można tłumaczyć jako niewielki (zdrobnienie od rzeczownika maat oznaczającego rozmiar), czy też dziewiczy jak się przyjęło (w Niemczech i Skandynawii używa się nazwy Matjes). Kwalifikują się więc tylko ryby nie mające więcej niż rok, a sam Maatjesherting to nazwa ...
Øl (Duńskie piwo)
Piwo (Øl) w Danii zaczęli warzyć już Jutowie i Normanowie, gdzieś na przełomie X i XI wieku. Dopiero kiedy jednak w 200 lat później od pielgrzymujących na północ mnichów poznali smak szyszek chmielowych, piwo stało się duńskim napojem narodowym. W XV wieku swój browar miała już rodzina królewska. Prawdziwy przełom w nie tylko duńskim browarnictwie zaprowadził jednak dopiero Jacob Christian Jacobsen. W 1845 na wzgórzu koło Kopenhagi nie tylko założył browar, który ...
Gammel Dansk
Gammel Dansk to słynny duński bitter i digestive. Powstał w 1961 i był autorskim pomysłem J.K. Asmunda szefa oddziału Danish Distillers w Roskilde. Jej nazwę tłumaczy się jako Stary Duńczyk. W skład maceratu ziołowego wchodzi m.in.: anyż gwiazdkowy, gałka muszkatułowa, anyż, imbir, liść laurowy, gorczycznik, cynamon i arcydzięgiel.
Alekage / Alebrod
Alekage oraz Alebrod to duńskie nazwy placka oraz chleba węgorzowego. Przyżądza się go podobni jak fiński Kalakukko.
Medisterpølse / Medister
Przepis na pieczoną, wieprzową kiełbasę Medisterpølse Duńczycy zapożyczyli od Szwedów i to aż w XVI wieku. Bazuje na wyjątkowo tłustym mięsie – met i ister znaczą mięso i łój. Poza tym jest mocno doprawiana nie tylko pieprzem i solą, ale również zielem angielskim i goździkami. Kiełbasę się zazwyczaj piecze, ewentualnie gotuje.
To rodzaj salcesonu popularnego we wszystkich krajach nordyckich. Sylte zazwyczaj robi się z głowy oraz przednich nóżek wieprzowych (niekiedy także cielęcych) duszonych z dodatkiem ziela angielskiego, liścia laurowego oraz tymianku.
...
Finker po duńsku to po prostu zięba. Ta sama nazwa odnosi się do bardzo tradycyjnej i coraz rzadziej jadanej potrawy, bazującej na gotowanych podrobach, głównie wieprzowych. Finker niekiedy określa się mianem duńskiego Haggis (szwedzkim odpowiednikiem jest Pölsa). W tym przepisie takie specjalności jak wątroba, serce czy głowizna są gotowane, a później siekane. Można je jeść na dwa sposoby. Na zimno jak rodzaj francuskiego rillettes czy też pasztetu, a także na gorąco.
Wówczas Finker serwuje się podobnie jak wątróbkę i kaszankę. Podsmaża z cebulą i dodaje kawałki jabłka, całość przyprawiając np. tymiankiem.
...