Ventricina
Ventricina to kiełbasa charakterystyczna dla całej południowej części Abruzji. Tradycyjnie było to jedzenie ubogich, bo do wędliny dodawano najgorsze kawałki wieprzowiny, takie jak słonina czy boczek. Od kilkudziesięciu lat zwiększa się jednak udział lepszych kawałków mięsa – karczku, łopatki oraz szynki. Dlatego dziś mamy bardzo dużą różnorodność tej wędliny.
Po jednej stronie jest więc Ventricina Teramana z miasteczka Teramo, gdzie tłuszcz wciąż stanowi ...
Ventricina di Montenero di Bisaccia
Podobnie do pozostałych Ventricina jest to kiełbasa, tyle że produkowana w regionie Molise. Ventricina di Montenero di Bisaccia zazwyczaj robi się z resztek mięsa, którego nie udało się wykorzystać przy produkcji szynki.
Salame Aquila
Salame Aquila to salami wywodzące się z abruzyjskiego miasteczka L'Aquila. Do jego produkcji używa się chudej oraz tłustej wieprzowiny z dodatkiem soli, pieprzu i białego wina. Po nafaszerowaniu jelit kiełbaski są wyciskane, aby usunąć z nich resztki powietrza. Nabierają wóczas spłaszczonego, ale dość nieregularnego kształtu.
Caciofiore
Caciofiore to miękki ser popularny w Abruzji i całych południowych Włoszech (m.in. w Kampanii). Co charakterystyczne do jego produkcji nie używa się podpuszczki zwierzęcej ale substancję zawartą w karczochach. Stąd zresztą hipoteza co do nazwy – po włoski karczoch do carcofio - chociaż niektórzy rozdzielają to na dwa wyrazy cacio fiore czyli tłumacząc na wprost kwiatowy ser. Niekiedy jest również barwiony na żółto przy użyciu szafranu. Caciofiore dojżewa dwa tygodnie.
Scamorza
Scamorza to ser zbliżony mocno do Caciocavallo. Ma ten sam kształt gruszki i również jest robiony metodą pasta filata (tak jak w przypadku mozzarelli). Bardziej niż z południem Włoch, jest jednak związany z ich środkową częścią. Największym ośrdokiem produkcji Scamorzy jest Abruzja, a w szczególności górne Molise – stąd Scamorza Molise (ośrodkiem produkcji są prowincje Aquila i Boiano). W przeciwieństwie do Caciocavallo jest to jednak ser świeży i krótkotrwały – ...
Caciocavallo di Agnone
Caciocavallo di Agnone to wywodząca się z Abruzji odmiana znanego neapolitańskiego sera Caciocavallo. Tutaj dojrzewa on od 3 miesięcy do nawet trzech lat. Dzięki temu przy kremowej konsytencji zyskuje pikantny smak.
Fior di monte
Fior di monte to młody ser owczy. Wytwarza się go na płaskowyżu Campo Imperatore w Abruzji, gdzie wypasane są owce. Dojrzewa do 70 dni.
Pecorino di Farindola
Owczy ser Pecorino di Farindola to specjalność leżącego w Abruzjii regionu Farindola. Specyfiką tego pecorino jest fakt, iż do produkcji sera nie używa się podpuszczki jagnięcej, ale wieprzową, dziś już raczej nie stosowaną.
Pecorino di Atri
Pecorino di Atri to owczy ser produkowany w Abruzji w okolicach Atri (na pograniczu Teramo i Pescary). Produkcja tego pecorino odbywa się prawie wyłącznie w małych gospodarstwach. Mleko zaprawione jagnięcą podpuszczką jest podgrzewanej, a ser formowany w niewielkie kawałki. Jada się go bardzo świeżego – już po 10 dniach. Można jednak nieco przedłużyć dojrzewanie, do 20 – 30 dni – wówczas ser staje się ostrzejszy. Dalsze przechowywanie tutejszego pecorino odbywa się w ...
Pecorino di Castel del Monte
Pecorino di Castel del Monte to bardzo popularny w Abruzji ser owczy. Wywodzi się z regionu Castel del Montel. Jego produkcja zaczyna się Wielkanocą, a trwa dosierpnia. Ma intensywny aromat i pikantny smak. Dojrzewa od 40 dni do 2 lat.
Zobacz także: Cacio Marcetto
