Crostata (Kruche ciasto z Ricottą i dodatkami)
Nazwa
Crostata odnosi się do wszelkich
włoskich tart bazujących na kruchym cieście czyli
Pasta Frolla. Najczęsciej są przyrządzane na słodko: z dżemem, owocami lub słodzoną
ricottą z czekoladą i likierem
anyżkowym Anisette - jej nazwa to
Crostata di Ricotta. We Włoszech tarty chętnie nadziewa się jednak także warzywami –
porami,
groszkiem,
szparagami,
fasolą czy też
brokułami (tak jak na przepisie powyżej - film w oryginalnej wersji językowej). Wówczas nazywa się je
Crostata Salata.
Poniżej przepis na
Crostata Salata con Ricotta e Prosciutto Cotto, czyli prosty placek z ricottą i gotowaną szynką, którą można zastąpić innymi dodatkami:
Składniki:
Ciasto:
- 280 gr
mąki pszennej (typ 00)
- 2 jajka
- 100 gr
masła
- łyżeczka proszku do pieczenia
- pół łyżeczki
soli
Farsz:
- 250 gr
ricotty
- 100 gr szynki gotowanej, pokrojonej na małe kawałki
- 100 gr sera w stylu
Provolone, w plasterkach
-
oliwa
...
Pasta Frolla
Pasta Frolla to po prostu włoska wersja kruchego ciasta wykorzystywana zarówno na słodko, jak i ze słonymi dodatkami.
Składniki:
- 280 gr mąki pszennej (typ 00)
- 2 jajka
- 100 gr masła
- łyżeczka proszku do pieczenia
- pół łyżeczki soli
Przygotowanie:
Do miski przesiać mąkę, dodać masło pokrojone w drobne kawałki (powinno być w temperaturze pokojowej), proszek do pieczenia i sól. Wszystko zagnieść na jednolitą masę, zawinąć w folię i na pół godziny ...
Panini
We Włoszech Panini to nic innego jak po prostu kanapki – od rzeczownika pane oznaczającego chleb, gdzie Panino (liczba pojedyncza) to dosłownie „mały chlebek". Poza Włochami przyjęło się używać formy liczby mnogiej panini jako nazwy pojedynczej kanapki, co po włosku brzmi równie dziwnie jak po polsku „kanapki" na jedną kanapkę.
Historia Panini jako prowiantu jest tak stara jak historia pieczywa z dodatkami, a w XVI wieku chleb z szynką, salami i serem stał się ...
Biga
Biga to rodzaj włoskiego zakwasu (czyli lekko przefermentowanych drożdży) na którym często wypieka się tutejsze pieczywo. Powoduje on nie tylko powstawania dużych dziur w strukturze chleba (np. w Ciabatta), ale też przedłuża trwałość produktów.
Minestra / Minestrone
Włoska Minestra i jej większa siostra Minestrone wyrastają z tego samego korzenia: czasownika ministrare – wydawać, rozdzielać jedzenie. Historycznie „ministrare" znaczyło nalewać coś z jednego garnka do misek w domach, gospodach i klasztorach; tym, co się nalewało, zaczęto z czasem nazywać po prostu minestra – zupa, którą się „ministruje" rodzinie czy wspólnocie. Z tej samej podstawy pochodzi przyrostek -one nadający znaczenie wielkości i obfitości, a -ina – ...
Mafaldine / Reginette
Mafaldine to wstążki makaronowe o szerokości 1 cm o charakterystycznym, karbowanym brzegu. Nazwę swoją otrzymały na cześć księżniczki Mafaldy Sabaudzkiej, córki Wiktora Emanuela III, przedostatniego króla Włoch. Po kapitulacji Włoch w 1943, została aresztowana przez Niemców. Rok później zginęła w obozie koncentracyjnym w Buchenwaldzie. Do Mafaldy odnosi się także druga nazwa makaronu – Reginette znacz po włosku mała królowa.
Maccheroni
Nazwa Maccheroni ma podwójny desygnat. W węższym znaczeniu odnosi się do makaronu w kształcie grubych nitek, o szerokości około 4 mm i jest stosowana w północnych oraz środkowych Włoszech. Bardziej pojemne określenie używane jest na południu półwyspu apenińskiego. W Neapolu Maccheroni znaczy mniej więcej to samo co Pasta czyli makaron dowolnego kształtu i rozmiaru. Świat pasty poznał dzięki włoskim emigrantom z południa więc określenie Maccheroni powszechnie ...
Capellini / Capelli d’Angelo

W dosłownym tłumaczeniu
Capellini oznacza
cieniutkie włosy. Nic więc dziwnego że makaron ten – o szerokości 1,2 – 1,4 mm – jest praktycznie najcieńszą
włoską pastą. Praktycznie, bo jeszcze cieńszy jest
Capelli d’Angelo, który tłumaczy się jako
anielski włos.
...
Involtini (Zrazy zawijane)
Involtini to włoskie określenie odnoszące się do wszelkiego rodzaju zawijanych zrazów. Słowo pochodzi od involto – „zawinięty pakunek, zawiniątko" – z dodaniem zdrobnienia -ino, dosłownie „mały pakunek", choć część autorów wywodzi je od voltare (obracać). W praktyce kulinarnej terminem involtini określa się cienki plaster mięsa, ryby lub warzywa zawinięty wokół farszu, a następnie pieczony, grillowany, duszony lub smażony. To raczej forma niż jeden przepis: ...
Polpette / Rifatto (Pulpety)
Polpette to ogólnie
włoskie określenia, odnoszące się do wszelkiego rodzaju pulpetów. Jedynym odstępstwem są
mediolańskie Mondeghili, których nazwę w spadku pozostawili po sobie Hiszpanie.
We Włoszech pulpety robi się z mielonego lub siekanego mięsa zarówno surowego jak i już wcześniej gotowanego. Na biednym południu gdzie zwierzęta nie były hodowane jako pokarm, ale siła robocza ich mięso było bardzo twarde, przez co przed smażeniem siekało się je. Generalna zasada jest więc taka, że tam na pulpety używało się mięsa surowego. Resztki z ugotowanych już dań na pulpety przeznaczali za to mieszkańcy bogatej północy (od
Rzymu w górę). W przypadku pulpetów robionych z mięsa uprzednio gotowanego, pieczonego lub smażonego, używa się zresztą jeszcze określenia
Rifatto czyli poddawany ponownej obróbce – to słowo w kuchni włoskiej ma zresztą bardziej ogólne zastosowanie.
To zasady ogólne, bo na północy często wykorzystuje się po prostu mieszanki mięs tak jak w przypadku Mondeghili. Na Sycyli i w
Kampanii do pulpetów używa się za to także warzyw, takich jak
bakłażan. Przepis na filmie.
...