Molwa
Molwa czy też Molwa pospolita (łac. Molva molva) to gatunek dość dużych ryb - średnio 1,3 metra długości - która jest krewniaczką Dorsza. Żyje głównie w przybrzeżnych wodach północnej i zachodniej Europy. Można go spotkać m.in. na Wyspach Brytyjskich pod nazwą Ling, Common Ling lub White Ling, gdzie jada się go świeżego, zasala oraz suszy. Podobne zastosowanie ma w Skandynawii, zwłaszcza w Norwegii, gdzie używa się go do przygotowania bożonarodzeniowego dania Lutefisk. ...
Czarniak / Dorsz czarny
Wbrew nazwie coraz popularniejszy w Polsce tzw. Dorsz czarny nie jest odmianą Dorsza, ale jego krewniakiem, który w rzeczywistości nazywa się Czarniak (łac. Pollachius virens). Sprzedawcy ryb uznali jednak, że jest to mało marketingowe określenie - nazwę swą zawdzięcza ciemnemu ubarwieniu mięsa - stworzyli więc nowe, lepiej sprzedające się określenie Dorsz czarny, które nadaje jej też konotacji jakiego rodzaju ryby możemy się spodziewać (czarniak od samego Dorsza jest ...
Angula / Civelle / Pibala
Hiszpańskie i baskijskie Angula, francuskie Civelle oraz oksytańskie Pibala to nazwa malutkich, jeszcze przezroczystych węgorzy. Ich narybek jest jedynym, który można odławiać komercyjnie i stąd na stałe zagościł w jadłospisach północnej Hiszpanii oraz atlantyckiego wybrzeża Francji. Rybki których długość nie przekracza 8 cm odławia się, gdy z biegiem rzek płyną na Atlantyk. Kiedyś było to podrzędne jedzenie - młode węgorze traktowano jako szkodniki i we Francji ...
Mintaj / Rdzawiec
Mintaj oraz Rdzawiec to ryby z rodziny dorszowatych, niekiedy ze sobą utożsamiane. Odławiany na Północnym Pacyfiku Mintaj jest niekiedy nazywany Rdzawcem Pacyficznym, a jeszcze większe ujednolicenie wprowadzili Amerykanie pierwszego z nich nazywając Alaska pollock, a drugiego European pollock. W rzeczywistości to dwa różne gatunki ryb (odpowiednio łac. Gadus chalcogrammus oraz łac. Pollachius pollachius) należące do jednej podrodziny, które zamieszkują przy tym całkiem inne ...
Morszczuk
Morszczuk, pływający w wodach wschodniego Atlantyku, to daleki, mniejszy kuzyn Dorsza i właśnie z nim często jest porównywany. Jest rybą nieco tańszą, wielu uważa jednak że jego mięso ma bardziej subtelny smak (jest od niego nieco bardziej tłusty - podczas gdy Dorsz ma tylko 0,7 proc. tłuszczu Morszczuk 2,2 proc.). Najbardziej popularny jest w Wielkiej Brytanii (Hake), we Francji (Colin), a przede wszystkim w Hiszpanii (Merluza). Najlepiej świadczą o tym nie tylko statystyki - 6 ...
Raja
Raja to rodzaj płaszczki. Najczęściej spotyka się ją w kanale La Manche oraz na Morzu Północnym. Raja występuje w osiemnastu gatunkach. Jadalne są skrzydła: gotuje się je, a później zdejmuje dość śliską skórę. We Francji np. Raję podaje się z Beurre noir.
Confit de Canard – jak przygotować Confit z kaczki
Tak jak alzatczycy ze Strasbourga mają swoje Foie Gras, a mieszkańcy Turenii Rillets, Gaskończycy i mieszkańcy Midi szczycą się Confitem. Gęś (zwana Gęsią z Tuluzy, gdzie drobiem handlowano w największych ilościach) od zawsze była symbolem, tego Południowo-Zachodniego zakątka Francji. Tymczasem confit okazał się po prostu idealnym sposobem na konserwowanie jej mięsa. Tłuste części ptactwa, czyli przede wszystkim udka i piersi, najpierw się soliło i odstawiało na ...
Wagyu / Kobe
Po japońsku Wagyu oznacza po prostu krowę (a właściwie rogaciznę). I tym właśnie określeniem zarówno Japończycy jak i obcokrajowcy nazwali wszystkie gatunki japońskiej wołowiny - także te krzyżowane z importem z Europy.
Bydło Wagyu ma średnią wielkość (byk dochodzi do 800 - 1000 kg). Ceni się je za delikatne mięso po przerastane siatką tłuszczu - porównuje się je do szkockich ras Angus. Specyficzne są przy tym metody hodowli. Japończycy swoje krowy nie tylko poją ...
Trąbiki / Bulot
Trąbiki Zwyczajne (łac. Buccinum undatum) to gatunek morskiego ślimaka. Występuje głównie w chłodnych wodach północnej części Atlantyku i jest stałym elementem menu po obu stronach oceanu - m.in. na Wyspach Brytyjskich i we Francji gdzie nazywane są Bulot. Trąbiki przygotowuje się podobnie jak inne ślimaki takie jak winniczki - przed gotowaniem lub smażeniem wyciąga się je z muszli (inaczej niż w przypadku mouli duszonych w skorupkach).
Kadid
Kadid to tradycyjny tunezyjski sposób na konserwowanie mięsa jagnięcego. Warunki klimatyczne Północnej Afryki sprzyjały nie tylko jego łatwemu psuciu się, ale także szybkiemu suszeniu. I w ten właśnie sposób Arabowie zabezpieczali na później świeże mięso. Najpierw kroili je na paski, a przed powieszeniem do suszenia także obtaczali w przyprawach: mięcie, chili, czosnku i soli. Po kilku dniach spędzonych na słońcu mięso było dodatkowo obsmażane na oliwie. Ten proceder ...
