Roti to placek wywodzący się z Indii, ale popularny w całej Azji Południowo-Wschodniej. W Sanskrycie jego nazwa znaczy tyle co chleb. Zazwyczaj jest sporządzany z mąki pszennej (razowej) niekiedy mieszanej z innymi mąkami i smażony na żeliwnej patelni Tava. Można go też piec w piecu Tandori – wówczas jest to Tandori Roti.
Roti występuje także Malezji gdzie poza Malajami nie brak Hindusów oraz Indyjskich muzułamanów – znane jest to m.in. Roti Canai czyli bardzo cienki chlebek z kuchni Mamak, odpowiednik hinduskiego Roti Prata. Interesujące są też cienkie Rumali Roti – w północnoindyjskich narzeczach rumali oznaczna chsutkę do nosa, placki te składa się bowiem właśnie tak jak chustkę do nosa – i dziurawe placki Roti Jala (co oznacza sieć). Jada się je z daniami wędzonymi lub na słodko. Roti Bakar z kolei to danie śniadaniowe: chlebek z kokosowym dżemem Kaya.
Wraz z indyjskimi pracownikami kontraktowymi w połowie XIX wieku Roti trafił także na Karaiby, gdzie szczególną popularność zyskał na Trynidadzie i Tobago oraz w Gujanie. Tu ewoluował obejmującą wiele wariantów i wypełnień, od Sady Roti (prostego chleba) przez Paratha Roti (maślanego, wielowarstwowego chleba), Dhalpuri Roti (chleba z rozdrobnionymi ziarnem), aże po Dosti Roti. Podawany jest tu zarówno jako prosty chleb, jak i w postaci wrapu – od lat 30′ XX wieku tutejsze Paratha Roti charakteryzujące się luźną i elastyczną strukturą zawija się w przyprawione mięso i warzywa serwując jako danie uliczne.
Bardzo podobnymi do Roti są placki Chapati.
(Poniżej przepis na domowe Roti)
