year : 2013 1500 w tej kategorii

Puntarelle in Salsa di Alci (Cykorie z sardelami)

Puntarelle in Salsa di Alici, zwane też Puntarelle alla Romana, to danie rdzennie rzymskie (Lacjum) i tylko tutaj jest podawane. Przygotowywane jest z cykorii odmiany Puntarelle – młodych, mięsistych kiełków cykorii katalońskiej o wydłużonym kształcie i białych żeberkach, w Rzymie zwanych po prostu puntarelle, podczas gdy cała roślina znana jest jako cicorione. Przepis korzeniami sięga jeszcze starożytności – cykoria katalońska była znana już w starożytnym Egipcie, ...

Puntarelle / Cykoria Katalońska / Cykoria Szparagowa / Catalogna

Cykoria Katalońska zwana też Cykorią Szparagową jak sama nazwa wskazuje to odmiana cykorii wywodząca się z ... Włoch - popularna jest tak w północnej (Veneto), środkowej (Lacjum) jak i południowej części kraju (m.in. Apulia). W rzeczywistości nie jest jasne skąd nazwa katalońska (w Hiszpanii nie jest nawet szerzej znana), skoro sami Włosi, a w szczególności Rzymianie używają raczej określenia Puntarelle - nazwa Catalogna (ew. także Brindisina) obowiązuje bardziej ...

Pizza Ebraica d’Erbe (Żydowska pizza)

Szczególnie silny napływ Żydów do Rzymu zaczął się w X wieku. Do XVI wieku ich życie kwitło. Później Żydzi zostali zamknięci w getcie, a po II Wojnie Światowej w dawnej dzielnicy żydowskiej pozostało już tylko 100 rodzin. Z jednej strony Żydzi wpływali na kuchnię Włochów, a z drugiej sami adaptowali wiele przepisów. Tak stało się z popularną także w Lacjum pizzą, choć i ta została przez nich istotnie zmieniona – ciasto Pizza Ebraica d’Erbe nie tylko zostało pozbawione drożdży ale jest składane w rodzaj tarty. W Rzymie spotkać można też całkiem inną Pizzę Ebraica, która jest rodzajem słodkiego ciasta z bakaliami (na filmie poniżej). ...

Capitone Marinato (Węgorz marynowany)

Węgorza w Rzymie (Lacjum) jada się zazwyczaj w czasie Bożego Narodzenia. Podaje się go gotowanego albo samażonego. W ubogich rodzinach nic nie mogło się marnować, więc zazwyczaj w drugi dzień świąt resztki smażonej ryby marynowało się, aby jeść go jeszcze po nowym roku - Capitone Marinato niekiedy nazywane jest zresztą także Capitone di Natale czyli węgorz bożonarodzeniowy. Co ciekawe capitone to nazwa odnosząca się do samicy węgorza. Dziś nikt nie jest już jednak purystą w kwestii doboru płci mięsa. ...

Sriracha

Sriracha to ostry tajski sos wywodzący się z mista Si Racha. Tutejsi kucharze opracowali jego recepturę jako dodatku do owoców morza. Poza ostrymi papryczkami zawiera także ocet, czosnek, sól i cukier. Dość sprawnie został rozpopularyzowany na całym świecie za sprawą firmy Huy Fong, która rozpoczęła produkcje masową – charakterystyczne plastikowe butelki z zielonym korkiem i znakiem koguta. Sriracha sprzedawany na europejskim rynku wytwarzany jest m.in. na Węgrzech. Poza Tajlandia dziś używa się go do przyprawiania wszystkich dalekowschodnich dań i nie tylko – niektórzy używają się właściwie jak ketchupu. ...

China Massagli

China Massagli podobnia jak słynna Biadina jest to ziołowa nalewka produkowana w toskańskiej Lucce. Najprawdopodobniej pierwsza nalewka zwana China powstała już w XVIII wieku, jako lekarstwo na malarię. Tutejszy aptekarz Pasquale Massagli przygotował je po prostu mzcerując w alkoholu korą z drzewa chinowca, z którego do dziś ekstrahuję się chininę. W połowie XIX wieku kolejny właściciel apteki Massagli położonej przy Piazza San Michele, postanowił wskrzesić ten przepis i ...

Biadina

Pochodzenie nazwy popularnej w Toskanii nalewki Biadina, a wywodzącej się z Lukki, jest dość proste. Tista właściciel sklepiku na Piazza San Michele zwykł gościć dyliżanse konne, przejężdżające przez Lukkę. Swoim gościom oferował paszę dla koni i … paszę dla ludzi – bo biada to właśnie pasza. I tak rozpopularyzował swoją nalewką, bazującą na ziołach oraz korze chinowca. Biadiny prawdopodobnia nie odkrył sam Tista, ale zaporzyczył receptę od innej tutejszej ...

Schiacciata

Schiacciata to bardzo popularny w Toskanii chlebek bardzo podobny do Focacci. Nazwa wywodzi się od czasownika schiacciare czyli spłaszczać – i rzeczywiście, to właśnie charakterystyczne spłaszczenie i wgłębienia po palcach nadają mu rozpoznawalny wygląd. Według rzemieślniczej tradycji schiacciata „powstała trochę przez przypadek": w starych piecach opalanych drewnem piekarze wypiekali cienkie, płaskie krążki ciasta, aby sprawdzić temperaturę dna pieca przed włoże...

Filone

Filone to najbardziej klasyczny niesolony chleb toskański (patrz pieczywo Toskanii). Formuje się go w wydłużone bochenki. Miąższ ma dość lekki i dziurkowany.

Pan / Pane

Pan czy też Pane to po prostu włoskie określenie chleba. Rodzajów pieczywa jest na półwyspie Apenińskim bardzo wiele, wszystkie uzależnione od regionu pochodzenia. Najsłynniejsze są chleby toskańskie gdzie często zastępują makaron, nie mniej wysoko ceni się także te z południa. Chleb z Toskanii: Pane sciocca czyli chleb bez dodatku soli. Pan di ramerino – jest to znany toskański chleb rozmarynowy. Tradycyjnie był wypiekany w Wielki Czwartek. Wówczas zdobiono go ...