Rosquilla de Alhama
Rosquilla de Alhama to wypiek pochodzący z Alhama de Almería oraz okolicznych miejscowości leżących w hiszpańskiej Almeríi. Jest to rodzaj cienkiego, owalnego obważanka wyrabianego z mąki pszennej, zaczynu (massy madre) oraz oliwy. Wyrobione ciasto rośnie dość krótko - około 5 minut - przez co Rosquilla jest chrupka. Poza klasyczną istnieją wersje z dodatkiem czekolady, mąki pełnoziarnistej, pestek słonecznika czy aromatyzowane anyżem. Jest promowana jako produkt ...
Galletes d’Inca / Galletes d’Oli
Galletes d'Inca znana też jako Galletes d'Oli to tradycyjne, chrupiące pieczywo pochodzące z miasta Inca na Majorce, od którego wzięły nazwę. Galletes czyli po katalońsku ciastka, nie są jednak słodkie, lecz stanowią rodzaj twardego, podwójnie wypiekanego pieczywa z dodatkiem dużej ilości oliwy, od której wzięły swoją drugą nazwę. Podobne są do popularnych w całej Hiszpanii Galleta Marinera, mieszkańcy Majorki mają jednak własną legendę ich powstania. Miało się to ...
Galleta Forta
Galleta Forta to rodzaj kruchego, okrągłego placka produkowanego na Ibizie. Przypomina bardziej popularne w kontynentalnej Hiszpanii wywodzące się z Anadluzji Regañás. Tradycyjnie oba miały zresztą podobne zastosowanie - przez niewielką zawartość wody długo zachowywały trwałość, przez co bardzo dobrze nadawały się jako prowiant na długie morskie podróże (w tym względzie najpopularniejsze były jednak Galleta Marinera). Dziś jada się ja jako zakąskę do wędlin, serów, ...
Picos
Picos to tradycyjne andaluzyjskie pieczywo w formie małych, chrupiących, pszennych paluszków, które stanowią nieodłączny element miejscowej kultury tapas. Ze względu na swoją twardość nadają się nie tylko jako dodatek do wędlin czy serów, ale także do maczania w oliwie, sosach czy chłodnikach, takich jak Gazpacho czy Salmorejo. Tradycyjnie Picos wypiekane są powoli i w niskiej temperaturze, co sprawia, że ciasto się odwadnia, a same paluszki nabierają chrupkości.
Galleta Marinera / Bizcocho de Mar / Bolachas
Galleta Marinera, znana także jako Bizcocho de Mar, a także Galleta de Mar, który w zachodniej części Hiszpanii - m.in. w Galicji - a także w Portugalii można je spotkać także pod nazwą Bolachas. To rodzaj twardego, podwójnie wypiekanego herbatnika czy też krakersa przez wieki bardzo powszechnego na Półwyspie Iberysjskim. Taka metoda produkcji zapewniała trwałość i została opracowana przede wszystkim dla potrzeb żeglarzy wyprawiających się na długie morskie podróze, ...
Regañás
Regañás to rodzaj hiszpańskich krakersy pochodzących z Andaluzji. Swoje początki mają w Alcalá de Guadaíra, starej wiosce, która dostarczała je do pobliskiej stolicy prowincji czyli Sewilli. Są wypiekane są z wałkowanego ciasta na bazie mąki pszennej, wody i oliwy. To wielowiekowa tradycja polegająca na wytwarzaniu bardzo suchego pieczywa, dzięki czemu długo zachowywało świeżość. Sprawiało to, że były używane w podróży m.in. jako podstawa diety na statkach - ...
Xolis
Xolis to hiszpańska kiełbasa typowe dla obszaru Pallars Sobirá i Pallars Jusá, w katalońskich Pre-Pirenejach. Tradycyjnie przygotowywało się ją zimą z kawałków wieprzowiny dobrej jakości, takich jak szynka, łopatka czy schab. Siekanym, doprawionym mięsem nadziewa się jelita grubego. Kiełbasa jest następnie suszona w chłodnym pomieszczeniu przez trzy, cztery dni, a później przez jeszcze jeden dzień się ją "prasuje": obciążona masa oddaje nadmiar wody i powietrza ...
Sabadeño
Sabadeño to kastylijska kiełbasa tradycyjnie produkowana z wieprzowych resztek. Na to wskazuje jej nazwa, oznaczająca sobotę, czyli ostatni dzień pracy po uboju świni. Bazą są więc podroby takie jak żołądek i jelita, płuca, śledziona, język, ryj i policzki. To wszystko jest siekane, a po nadzianiu we flak wędzone, dzięki czemu kiełbasa zyskuje wyrazisty smak i trwałość. Głównymi ośrodkami produkcji Sabadeño były i są Burgos, La Rioja, Palencia i Valladolid.
W ...
Sabadiego
Sabadiego to tradycyjna hiszpańska kiełbasa, a raczej krwawej kiszki produkowana przede wszystkim w Asturii. Słynie z niej miasteczko Noreña, a historia jej wyrobu sięgają conajmniej XVIII wieku. Nazwa oznacza sobotę odnosi się do trybu przygotowania wędliny - był to ostatni dzień po uboju świń, gdy do dyspozycji zostawały już tylko resztki mięsa, trzewia, tłuszcz oraz krew. Taką mieszankę doprawiało się m.in. cebulą oraz papryką. Licha jakoś składników sprawiła, ...
Relleno de Carnaval
Relleno de Carnaval to rodzaj hiszpańskiej kiełbasy czy też kiszki, charakterystyczny dla Jaén w Andaluzji, choć jego odmiany można spotkać także w innych częściach tego regionu, np. w Córdobie. Jest to rodzaj domowej wędliny przygotowywanej głównie w okresie karnawału, czyli tuż przed Wielkim Postem, kiedy to spożycie mięsa było szczególnie celebrowane. Podstawą są różne rodzaje mięsa drobiowego (pierś kurczaka, udziec indyka), boczek, szynka Serrano, jajka, ...
