Beaufort to jeden z łagodniejszych półtwardych serów francuskich, w charakterze przypominający Cantal. Podobnie jak on wytwarzany jest u podnóża Alp, w historycznej Sabaudii – a konkretnie w wysokogórskich dolinach Tarentaise, Maurienne i dorzecza Arly, dziś w regionie Auvergne-Rhône-Alpes. To teren tradycyjnej transhumancji, czyli sezonowego przepędu stad krów na wysokie halne pastwiska, gdzie bogactwo traw i górskich ziół przekłada się bezpośrednio na charakter mleka i smak sera. W przeciwieństwie do Cantala jego okres dojrzewania może być nawet dwa razy dłuższy.
Tradycja wytwarzania podobnych serów w tych górach sięga czasów rzymskich – już w epoce cesarstwa w Alpach Francuskich powstawały duże, długo dojrzewające kręgi, które można było transportować do miast takich jak Lugdunum (dzisiejszy Lyon). Beaufort jest spadkobiercą tej tradycji: jego ogromne kręgi ważące 40–45 kg powstawały właśnie po to, by przetrwać długą zimę i daleki transport. Charakterystyczny wklęsły bok – wynik użycia elastycznej formy z obręczy – odróżnia go od innych alpejskich serów. Miąższ jest elastyczny, gładki, niemal bez dziur, a smak waha się od masłowo-orzechowego po owocowo-górski.
Ser należy do tej samej rodziny co Gruyère i Comté, ale Francuzi uważają go za ich bardziej szlachetnego kuzyna. Współczesna nazwa pochodzi od miasteczka Beaufort-sur-Dorron, które stało się centrum handlu tym serem, a w 1968 roku Beaufort jako jeden z pierwszych serów alpejskich otrzymał apelację AOC (dziś AOP w systemie unijnym), ściśle definiującą pochodzenie mleka, dopuszczalne rasy krów (Tarine i Abondance), wysokość wypasu oraz technologię produkcji i dojrzewania.
Obok zwykłego Beaufort są jeszcze dwa rodzaje tego sera:
– Beaufort Été – produkowany od czerwca do października
– Beaufort d’Alpage – wytwarzany jeszcze podczas wypasu krów na stokach Alp; najbardziej ceniony, o najbardziej wyrazistym i złożonym smaku
