Hiszpańska 339 w tej kategorii

Pimiento Tajerano

Pimiento Tajerano to odmiana słodkiej papryki uprawianej niemal wyłącznie w rejonie Nájera, w La Rioja, gdzie objęta została ochroną regionalną IGP. Jest nieco podobna do bardziej znanej hiszpańskiej papryki Ramiro: ma stożkowaty kształt, zakończony szpicem,  długość 16–18 cm i lekko chropowatą skórkę. Pimiento Najerano sprzedaje się zarówno świeże, jak i pieczone oraz marynowane. Stosowane są jako dodatek do mięs, ryb, Pinchos, a także spożywane samodzielnie. ...

Bacalao a la Riojana (Dorsz w sosie paprykowo-pomidorowym)

Bacalao a la Riojana to jedno z najbardziej rozpoznawalnych dań kuchni regionu La Rioja, które zdobyło popularność w całej Hiszpanii. Chociaż Rioja nie ba dostępu do morza bazą jest tu dorsz, ale podstawowym wyróżnik to sos na bazie papryki, z której słynie północno-wschodnia Hiszpania. Stąd podobieństwo do baskijskiego przepisu Bacalao a la Vizcaína, gdzie również kluczową rolę odgrywa to warzywo. Tam jednak używa się suszone ryby Bacalao, a całość ma formę ...

Magras con Tomate / Carne con Tomate (Chuda wieprzowina/Szynka w sosie pomidorowym)

Magras con Tomate to tradycyjne danie kuchni północnej Hiszpanii. Szczególnie popularne jest w Aragonii i Nawarrze oraz Pampelunie gdzie w zależności od użytego mięsa pełni  rolę dania obiadowego, Tapa albo pożywnego śniadanie. Bazę stanowią chuda wieprzowina od której potrawa wzięła nazwę - magras oznacza chude mięso. Często są to plastry dojrzewającej szynki Serrano. Klasyczny wariant aragoński wykorzystuje grube plastry Jamón de Teruel, skąd wzięła się altern...

Ramiro

Ramiro to hiszpańska odmiana słodkiej papryki charakteryzująca się podłużnym, stożkowatym kształtem i wyjątkowo słodkim smakiem. Ma czerwoną barwę długość 20-30 cm, średnicę 5-7 cm i waży około 80-150 gramów. Jest to popularna odmiana typu Dulce Italiano, choć jej pochodzenie jest hiszpańskie. Ze względu na kształt i brak pestek wykorzystuje się ją do faszerowania. Nadaje się jednak także na grilla, do pieczenia i duszenia oraz do sałatek. Hiszpanie również ją ...

Judías a lo tío Lucas (Potrawka z białej fasoli)

Judías a lo tío Lucas to klasyczne danie kuchni madryckiej, będące sycącym, jednogarnkowym gulaszem na bazie białej fasoli. Przepis wywodzi się z XIX wieku, choć jego początki sięgają tradycji kuchni wiejskiej, prawdopodobnie z Kastylii-La Manchy lub regionów otaczających Madryt. Potrawa nosi imię Tío Lucasa – legendarnego właściciela Figónu (gospody), który w połowie XIX wieku miał serwować swoje słynne fasole w tawernie na ulicy Sevilla w Madrycie. Istnieje kilka ...

Cordero a la Pastora (Pieczona/Duszona jagnięcina)

Cordero a la Pastora to bardzo tradycyjne hiszpańskie danie i jak sama nazwa wskazuję jest prostym pasterskim sposobem na przygotowanie jagnięciny. Tradycyjnie używało się mięsa młodych, mlecznych jagniąt (Cordero Lechal) i piekło z minimalną ilością przypraw. Innym sposobem jest jego duszenie. Wówczas jest to potrawa jednogarnkowa, gdzie wszystkie składniki dodaje się jednocześnie. W ten sposób tradycyjnie kociołek pozostawiało się nad paleniskiem, tak jak gulasz. ...

Chireta / Girella

Chireta to tradycyjna górska "kiełbaska" z Aragonii (Pireneje Aragońskie), w katalońskich Pirenejach znana także Girella. Uchodzi za symbol kuchni regionu Sobrarbe, Ribagorza oraz Somontano de Barbastro, a jej nazwa pochodzi od aragońskiego chirar, czyli przewracać, odwracać, co odnosi się do techniki wykorzystania jelita. Składa się bowiem z oczyszczonego, odwróconego na lewą stronę baraniego jelita, które wypełnia się farszem z mocno doprawionego ryżu, podrobów, a często ...

Rabo de Toro (Potrawka z wołowych ogonów)

Tak jak Włosi mają rzymskie Coda alla Vaccinara, to Hiszpanie szczycą się Rabo de Toro. W obu przypadkach mowa o potrawce na wołowych ogonach. W Hiszpanii to specjalność Andaluzji, a w szczególności Kordoby, chociaż także w Madrycie można trafić na restauracje, gdzie danie to umieszcza się na szczycie menu. Wspomniane związki z kuchnią Rzymu nie są przy tym przypadkowe, bo do tutejszej gastronomii potrawka z wołowego ogona miała trafić już w Starożytności w czasach ...