Frico (Placek serowy)
Frico czyli serowy placek wywodzi się z Karnii, graniczącego z
Austrią alpejskiego regionu
włoskiej Friulii. Tradycyjnie był to mocno energetyczne pożywienie dla tutejszych pasterzy. Robili go z resztek sera
Montasio, który sami produkowali. Sposobów przyrządzania Frico jest tyle ile wiosek w Alpach. Zasadniczo istnieją jego dwa typy:
Frico Friabile czyli frico kruche (poniższy przepis) oraz miękkie
Frico Morbido (tę wersję widać na filmie poniżej) do którego dodaje się więcej warzyw (także można wzbogacić
dynią lub
porami), czasem owoce (jabłka) i krócej się wysmaża, tak aby wyglądał jak omlet.
Dziś Frico zazwyczaj podaje się jako przystawkę. Zamiast
ziemniaków można dodać
mąki i zrobić z niej coś na kształt zasmażki lub bardzo gęstego
Sauce Veloute. Frico podaje się z
Polentą.
...
Jota (Zupa fasolowa)
W późnej łacinie słowo
jutta oznaczało rosół lub dowolną cienką zupę. To właśnie od niego mieszkańcy
Triestu wywodzą nazwę swojego dania narodowego
Jota (chociaż niektórzy wskazują na celtyckie korzenie). Ten rodzaj
fasolówki od wieków był posiłkiem biedoty. Z czasem danie stało się coraz bogatsze i dziś nie przypomina już taniej rzadkiej zupki ale wręcz danie jednogarnkowe. Potrawa ta popularna jest także w sąsiedniej
Słowenii oraz
Chorwacji, szczególnie w rejonie
Istrii - Chorwaci używają zresztą nazwy
Istarska Maneštra (nie mylić
Maneštrą), chociaż sami mieszkańcy tego rejonu stosują raczej określenie
Zimska Maneštra, jako że tę treściwą zupę jada się zwykle zimową porą.
Transgraniczność Joty wynika z faktu, że chociaż Triest to część włoskiej
Friuli-Wenecji Julijskiej i właśnie na nim
Włochy się kończą, to przez wieki wpływy
Wenecji (Istria była jej częścią) sięgała znacznie dalej na tereny
Bałkanów. Panuje tu znacząca jednorodność kulturowa pogranicza.
Zobacz również:
Minestra di Fagioli e Orzo.
...
Grappa
Legenda mówi, że pierwszą Grappę wyprodukował włoski legionista w II w n.e., który z Egiptu wykradł urządzenie destylacyjne i przywiózł je do rodzimego Bassano di Grappa. Jest to oczywista bujda, jako że pierwsze Alembiki rozpopularyzowali dopiero Arabowie kilka wieków później. Pierwsza historyczna wzmianka o włoskiej Grappie pochodzi z 1451 roku. To wówczas pewien mieszkaniec Veneto, Enrico, w swoim testamencie wspomniał właśnie o napoju winnym Grape (od włoskiego ...
Pan de Frizze Dolce
Pan de Frizze Dolce to dość ciekawe słodko-słone połączenie rodem z włoskiej Friulii. Słodkie ciasto chlebowe, przetyka się skwarkami ciccioli i piecze na chleb.
Musetto
Musetto to najpopularniejsza kiełbasa włoskiej Friulii. Musetto znaczy ryj i to właśnie te części wieprza do niej trafiają. Poza tym dodaje się jeszcze chude mięso (wszystko mielone bardzo drobno) i zakrapia białym winem lub Marsalą. Do tego jeszcze garść przypraw – gałkę muszkatułową, cynamon, kolendrę, ziele angielskie oraz pieprz – i Musetto formuje się w podłużno-kuliste kiełbaski.
We Friulli ulubiona forma podawania Mussetto to kiszenie ich z brukwią w ...
Sanguinaccio / Mule / Mulze
Sanguinaccio nazywane też Mule lub Mulze to rodzaj włoskiej krwawej kiszki – odpowiednik francuskiej Boudin. Jest produkowana w całych Włoszech, a jej skład pochodzi od rejonu pochodzenia. I tak Sanguinaccio wywodząca się z leżącej na północnych wschodnie Friulii wzbogacana jest rodzynkami i piniolami. Z drugiej strony w Piemoncie można się natknąć na kiszki w wersji dla ubogich m.in. Sanguinaccio con Pane robioną z dodatkiem czerstwego chleba, a także Sanguinaccio con ...
Robienie kopytek typu Gnocchi na bazie Polenty ty pomysł rodem z Veneto. Najprostszym sposobem jest pokrojenie zastygłej już masy kukurydzianej. Wcześniej można do nie jednak dodać mąkę (zarówno pszenną jak i ryżową) oraz żółtko, aby bardziej przypominała kopytka.
...
Polenta Pasticciata to rodzaj zapiekanki przygotowanej na bazie polenty. Generalnie wywodzi się z regionu Wenecji, ale rozprzestrzeniła po całym regionie północnych Włoch.
...