month : 10/2014 141 w tej kategorii

Dendeng (Wołowina smażona na ostro)

Indonezyjski Dendeng zwany też Dendeng Balado (Batoko) lub Dendeng Pedas  to specjalność zachodniej Sumatry i miasta Padang. Jest to cienko pokrojona wołowina i smażona razem z chili – zarówno Balado jak i Pedas oznacznają na ostro. Kiedyś mięso przed smażeniem suszyło się na słońcu. Dziś jest wyłącznie marynowane i obsuszane w piekarniku. To bardzo popularna potrawa podawana na Sumatrze zarówno w dużych restauracjach, jak i ulicznych barach zwanych warung. ...

Sayur Lodeh (Zupa warzywna z mlekiem kokosowym)

To znana w Indonezji zupa zbliżona nieco do kwaśnej Sayur Asam. W Sayur Lodeh bazą nie jest jednak kwaśnym tamaryndowiec, ale słodki mleko kokosowe. Zupa wywodzi się ze środkowej Jawy (m.in. w Yogyakarcie) gdzie serwowana była jako element kulinarny miejskich uroczystości wspólnotowych zwanych Slametan. Popularność zdążyła zyskać na całym archipelagu indonezyjskim. Przepisów na tę zupę jest dość sporo, najczęściej zmienia się dobór warzyw. Poniżej zestaw dostosowany nieco do warunków Europejskich. Podawać z ryżem lub lontong, posypanie siekaną kolendrą. ...

Sayur Asam/Asem (Zupa z pastą tamaryndową)

Sayur Asam czy też Sayur Asem to rodzaj słodko-kwaśnej zupy wywodzącej się z zachodniej części Jawy, która pierwotnie była specjalnością Sundajską. Dziś powszechna jest już nie tylko wśród wszystkich społeczności wyspy, ale w całej Indonezji. Jej kwasową bazę stanowią owoce tamaryndowca (w indonezyjskim słowo asam tłumaczy się zarówno jako kwaśny smak jak i odnosi się właśnie do tamaryndowca), a pozostałe dodatki zmieniają się w zależności od regionu w którym zupa powstaje. ...

Pepes Ikan Emas (Pieczona ryba)

Pepes to indonezyjska technika przygotowywania potraw polegająca na zawijaniu ich w liście bananowca i gotowanie na parze. Jej autorem są Sundajczycy mieszkańcy środkowej i zachodniej Jawie. To drugi po Jawajczykach najliczniejszy lud Indonezji. Zwykle Pepes stosuje się do przyrządzania ryb, wówczas danie takie nazywa się Pepes Ikan Emas. Zobacz: Otak Otak, Botok ...

Lalab (Sałatka warzywna)

Pierwotnie, w społeczności Sundajczyków zamieszkującej zachodnią i środkową Sumatrę Lalab, to było proste danie z młodych ziół oraz surowych warzyw (głównie liściastych). Ich smak był wzmacniany sosem Sambal Terasi. Z biegiem czasu ten rodzaj przystawki zrobił się popularny w całej Indonezji. Zmianie uległ skład warzyw, który stał się znacznie bogatszy, ale niezmienny pozostał sos. ...

Pempek / Mpek Mpek / Empek Empek (Pulpety rybne)

Historia zaczęła się ponoć na początku XVII wieku kiedy pewien stary chiński imigrant żyjący w Indonezji nad rzeką Musi (na południu Sumatry) znudził się ciągłym pieczeniem ryb, które złapał. Rybie mięso postanowił wymieszać z tapioką, przyprawami i ugotował na parze. Tak przygotowaną przekąskę zaczął rozwozić, sprzedając całej wiosce. W chińskiej gwarze starzec znaczyło tyle co apek i właśnie na bazie tego słowa ukuto ponoć nazwę dania. I tak jest do dziś poza tym, że opracowaną bazę z ryby i tapioki jeszcze bardziej się wzbogaca m.in.: jajkami – tak powstaje bardzo popularny Pempek Kapal Selam czyli tzw. łódź podwodna (ze względu, że jajko jest owinięte masą). Pempek najczęściej można znaleźć na ulicznych straganach w Pelembang na południu Sumatry. Poniżej jeden z popularniejszych przepisów w wersji street-food. Empek serwuje się z makaronem pszennym, przybrane zielonym ogórkiem i obficie polane sosem nazywanym Kuah Cuko. ...

Siomay / Batagor (Pierożki z nadzieniem mięsnym)

Siomay oraz Batagor podobnie jak popularne krokieciki Lumpia, to część chińskiego wkładu w kuchnię Azji Południowo-wschodniej: od Tajlandii, przez Indonezję, aż po Filipiny (tutaj znane też są jako Siomai). Są to pierożki podobne do podawanych na południu Chin Dim-Sum. W Indonezji szczególną popularność zdobyły na zachodzie Sumatry wśród Sundajczyków: bardzo popularne są na ulicach leżącego tu miasta Bandung. Bazę nadzienia zwykle stanowi ryba – najczęściej pokrewną makreli Tenggiri, choć bywa zastępowana tuńczykiem lub makrelą – ewentualnie krewetki. Pierożki są formowane w stożek i gotowane na parze – wówczas nazywane są Siomay – lub w głębokim tłuszczu jak Batagor (przepis na filmie powyżej). Na Filipinach Siomai zazwyczaj nadziewane są mięsem, np. wieprzowiną - tak jak w przepisie poniżej. Pierogi zwykle serwuje się z sosem orzechowym takim jak do Gado Gado z dodatkiem sosu sojowego, chili oraz cytryny. ...

Nasi Campur / Nasi Rames / Nasi Padang (Ryżowe rozmaitości)

To całe spektrum indonezyjskich dań które można określić mianem rozmaitości z ryżem (Nasi Campur znaczy ryż mieszany). Jest to po prostu ryż serwowany z różnego rodzaju mięsnymi i warzywnymi dodatkami (stąd też nie ma określonego przepisu). Jedzona jest w Malezji i Singapurze (gdzie używana jest nazwa Nasi Campur), ale najpopularniejszy pozostaje w swojej ojczyźnie. Każda z indonezyjskich wysp ma zresztą własną wersję tego dania i nieco inną nazwę: na Bali (Nasi Campur) serwuje się m.in. grillowanego tuńczyka, smażoną wołowinę czy też warzywne curry (wszystko z dodatkiem popularnej tutejszej przyprawy Basa Genep). Na Jawie gdzie obowiązuje nazwa Nasi Rames istnieje wiele regionalnych odmian. Nasi Padang to wersja dania popularne na Sumatrze, szczególnie w jej zachodniej części gdzie leży miasto Padang. Nazwę Nasi Campur używają także chińscy emigranci osiedli w Indonezji, którzy jako dodatki podają zwykle grillowane mięsa takie jak np. Char Siew. Podobną koncepcję kulinarną zaimportowali do swojej kuchni także holenderscy kolonizatorzy. Ich wersja indonezyjskiego dania nazywa się Rijsttafel. ...

Nasi Uduk (Ryż gotowany w mleku kokosowym)

To jedno z najbardziej podstawowych i jednocześnie najprostszych dań w całej Indonezji. Nasi Uduk znaczy tyle co mieszany ryż. Jest po prostu gotowany w mleku kokosowym z przyprawami i podawany z dodatkiem ostrego sosu oraz chrupkami Emping, smażonym kurczakiem lub smażona cebulą. Nasi Uduk to popularny uliczny fast food, dostępny dla każdego – kosztuje około pół dolara. Co ciekawe mimo to jego sposób przygotowania przypomina nieco ceremonialny TumpengMalajskim odpowiednikiem jest Nasi Lemak. ...

Tumpeng (Ryż świąteczny)

Tumpeng to rodzaj indonezyjskiego dania czy też całej uczty, które swoje korzenie ma na Jawie. Zwykle było ono serwowane jako rodzaj dziękczynienia (np. za zbiory) zwanego tutaj Syukuran lub Slametan. Głównym punktem obiadu jest leżący na liściach bananowca i uformowany w stożek stos ryżu mający symbolizować górę – według Jawajczyków to na górach swoje siedziby mieli zmarli przodkowie oraz bogowie. Jest to albo zwykły biały ryż albo gotowany w mleku kokosowym niekiedy też barwiony kurkumą (podobny do Nasi Uduk). Dookoła zaś ustawia się zestaw dań mięsnych oraz warzywnych (ważne jest zachowanie balansu) takich jak kurczak smażony z warzywami (Urap) słodko-ostra smażona wołowina (Empal Gepuk), wołowina w słodkim sosie sojowym (Semur), sardele z orzechami ziemnymi (Teri Kacang), smażone krewetki, jajo glazurowane (Telur Pindang), smażone Tempeh czy też wątróbka w sosie chili (Sambal Goreng Ati). ...