Flammekueche / Tarte Flambée (Placek z serem, boczkiem i cebulą)
Flammekueche (po
francusku zwany
Tarte Flambée) to rodzaj podpłomyka, na co wskazuje sama nazwa -
flamme oznacza ogień, a
kueche ciasto co w połączeniu daje "ciasto pieczone w płomieniach". Wywodzi się z rejonu
Kochersberg położonego na północnym-wschodzie
Alzacji, a tradycyjnie przygotowywały go bogate rodziny wiejskie, które stać było na piec do pieczenia chleba. Zwykle Flammekueche piekło się w trakcie jego rozpalania, sprawdzając w ten sposób czy osiągnął już temperaturę odpowiednią do wypiekania chleba.
Tradycja ta sięgała
XVI wieku, ale popularność alzacki podpłomyk zdobył dopiero w
XIX wieku - pierwsza pisemna wzmianka pojawiła się w 1894 roku, co wskazuje że długo było to danie wiejskiej kuchni domowej.
Kryzys przyszedł szybko po II Wojnie Światowej, gdy piece opalane drewnem zaczęły być wypierane przez te zasilane gazem oraz prądem. Równie błyskawiczny okazał się jednak
renesans, który paradoksalnie przyniosło pojawienie się największego konkurenta czyli
włoskiej Pizzy. Jej międzynarodowa kariera, która zaczęła się w
latach 60. sprawiła, że Alzatczycy przypomnieli sobie o tym, że mają jej własny, regionalny odpowiednik (chociaż w wersji oryginalnej nie zawierający sera, a tym bardziej sosu
pomidorowego). Błyskawicznie, bo już dekadę później Flammekueche wyrósł na symbol lokalnej kuchni (w 1979 roku powstało
Confrérie de la Vraie Tarte Flambée broniące czystości tej tradycji).
...
Coq au Vin (Kurczak w winie)
Jeśli niedzielny obiad we Francji to tylko Coq au Vin. Kurczak duszony w winie jest dziś tak popularny, że mało kto pamięta, iż w tym tradycyjnym gulaszu wiejskie gospodynie nie podduszały młodego drobiu, ale rozgotowywały starego, łykowatego koguta (stąd w nazwie coq czyli kogut, a nie poulet czyli kurczak).
Popularna francuska legenda, narodziny potrawy lokuje w czasach gdy samej Francji jeszcze nie było - w 52 r. p.n.e. podczas oblężenia Gergowii. To wówczas słynny wódz ...
Tabbouleh (Sałatka z pietruszką i bulgurem)
Tabbouleh co po arabsku znaczy
nieco ostre to rodzaj jadanej w
Libanie i na bliskim wschodzie sałatki/przystawki (
meze) na bazie
bulguru oraz
pietruszki. Podobna jest do
tureckiego Kisiru. Tutaj dominuje jednak pietruszka. Poza tym Tabbouleh musi być bardzo świeży i nie odstawia się go aby się przegryzł. Ważną rzeczą jest też dość grube pokrojenie pietruszki co pozwala zachować jej świeżość. W Libanie sałatkę często serwuje się jako odświeżający dodatek do mięsa.
Podobnym danie jest również ormiański
Eetch.
...
Larb / Laab / Laap (Sałatka mięsna)
Larb to tradycyjna
laotańska sałatka popularna także wśród Laotańczyków mieszkających w północno-wschodniej
Tajlandii – krainie zwanej
Issan. Jej bazą jest dowolny rodzaj mięsa, serwowany zarówno na surowo jak i po ugotowaniu – istnieje także dość specyficzny rodzaj tego dania zwany
Lu, gdzie mieloną
wołowinę miesza się z krwią.
Istnieją niewielkie różnice pomiędzy Larb laotańskim, a tajskim – w drugim przypadku zazwyczaj mniej w nim soku z
limonki oraz
sosu rybnego.
Larb tradycyjnie serwuje się z
kleistym ryżem oraz surowymi warzywami oraz sałatką z
papai – w Tajlandii jest to słynna
Som Tam a w Laosie
Tam Mak Hung.
...
Lahmacun (Placek z mięsem)
.JPG)
Lahmacun, czyli placek zapiekany z
pomidorami i mięsem, ze względu na sposób przygotowania to swego rodzaju
turecka pizza. Bynajmniej nie jest to jednak import z
Włoch, a wywodzi się z wybrzeża
Lewantu – podstawową różnicą jest brak sera używanego do zapiekania. Tego typu dania od wieków jada się w południowo-wschodniej części kraju. Szczególnie popularne było w wioskach, gdzie cała wspólnota piekła swoje Lahmacun w jednym centralnie usytuowanym piecu. Później zdodyło także rynek miast. W przeciwieństwie do pizzy ciasto na Lahmacun tradycyjnie jest zagniatane bez użycia drożdży – jest to rodzaj tureckiej
Pity, przypominającej podpłomyk – chociaż wraz z komercjalizacją, coraz częściej jest serwowane we włoskim stylu.
...
Vepřo-Knedlo-Zelo (Wieprzowina z kapustą i knedlami)
Vepřo-Knedlo-zZelo a właściwie
Vepřová pečeně s knedlíky a se zelím to chyba najpopularniejsze
czeskie danie. Ta
wieprzowa pieczeń z
kapustą i
knedlami ma jednak dwa warianty. Pierwszy Czeski przewiduje użycie kapusty kiszonej, podczas gdy Morawianie preferują świeżą kapustę. W pierwszej wersji Vepřo-Knedlo-Zelo jest bardziej kwaśne, a w drugiej bardziej słodkie.
...
Confit de Canard – jak przygotować Confit z kaczki
Tak jak alzatczycy ze Strasbourga mają swoje Foie Gras, a mieszkańcy Turenii Rillets, Gaskończycy i mieszkańcy Midi szczycą się Confitem. Gęś (zwana Gęsią z Tuluzy, gdzie drobiem handlowano w największych ilościach) od zawsze była symbolem, tego Południowo-Zachodniego zakątka Francji. Tymczasem confit okazał się po prostu idealnym sposobem na konserwowanie jej mięsa. Tłuste części ptactwa, czyli przede wszystkim udka i piersi, najpierw się soliło i odstawiało na ...
Maneštra (Chorwacka zupa warzywna)
Maneštra to zupa wywodząca się z
chorwackiej Istrii, a jednocześnie silnie powiązana z zupami warzywnymi typu
minestra, serwowanymi w sąsiednich
Włoszech (do 1947 roku Istria była zresztą częścią Włoch). Tradycyjnie jest przygotowywana na wiosnę. Podstawą zawsze były
ziemniaki i
fasola, a uzupełnieniem jedno z warzyw sezonowych -
kukurydzy,
cieciorka,
fenkuł lub
kapusta. W prostej wersji to potrawa wegetariańska. Czasami dodaje się do niej mięso co automatycznie awansuje Maneštre na danie główne. Tradycyjnie za wkładkę służyła szynka czyli
Pršut, a w najbardziej wykwintnej wersji słynny miejscowy
Istarski Pršut. To właśnie na nim gotuje się bulion, aby na końcu szynkę pokroić w plastry i serwować w zupie (tak jak na filmie).
Istotą tej zupy jest jej długie gotowanie. Minimum dwie godziny, choć tradycyjnie robiło się to od rana, aż do pory obiadowej.
...
Kalamondynka / Calamansi
Kalamondynka (łac. xCitrofortunella microcarpa) zwana też Kwaśną Pomarańczą lub Pomarańczą Panamską ewentualnie Pomarańczą Chińską to krzyżówka niewielkiego Kumkwatu (odmiany japonica) z nieco większą Mandarynką. Wbrew nazwie najpopularniejsza jest jednak na Filipinach, chociaż występuje także w kuchni Malajskiej (w takich daniach jak Ikan Bakar czy Acar) oraz Indonezyjskiej. Stąd wzięła się zresztą jej oryginalna nazwa Calamansi, używana także w Europie. ...
Ragù alla Napoletana (Sos mięsny z pomidorami i warzywami)
Ragù alla Napoletana czyli sos mięsny (wł.
Ragù) rodem z Neapolu jest dość podobny do bardziej znanego
sosu bolońskiego. W sposobie jego przygotowywania i serwowania od razu widać jednak różnicę pomiędzy biedną
Kampanią oraz południem
Włoch, a bogatą północą i „tłustą”
Bolonią. Tam mięso gotuje się aż rozpadnie się w sosie. Tymczasem w Neapolu dusi się je w jednym kawałku po czym kroi na plastry i podaje jako danie mięsne. Tymczasem sos wcześniej serwuje się jako pierwsze danie, oczywiście jako dodatek do tutejszego
spaghetti.
Na filmie ragu z Kampanii, w wersji przygotowanej przez Genaro Contaldo, z jego rodzinnych stron, wybrzeża Amalfii.
...
