Marlin to potoczna nazwa dla kilku gatunków oceanicznych ryb drapieżnych z rodziny żaglicowatych (bliska kuzynka żaglic i włóczników). Ciało ma kształt wydłużonej torpedy, z bardzo długim, ostrym „dziobem” – górną szczęką przekształconą w szpic, krótszą żuchwą i wysoką, sierpowatą płetwą ogonową. Charakterystyczne są dwie płetwy grzbietowe i skóra pokryta drobną łuską głęboko osadzoną w skórze. Najbardziej znany jest:
- Atlantycki Marlin Błękitny zwany też Makairą błękitną (łac. Makaira nigricans), a niekiedy też Marlinem/Makairą Smugową to najsłynniejszy członek rodziny, ikona wędkarstwa dalekomorskiego znana m.in. z opowiadania Stary człowiek i morze. Zamieszkuje ciepłe tropikalne i subtropikalne wody Atlantyku, a dorasta nawet do ponad 4 m długości i kilkaset kilogramów masy,
- Indo-Pacyficzny Marlin Błękitny (łac. Makaira mazara) jak sama nazwa to krewniak atlantyckiego marlina, który należy do tego samego rodzaju ryb Makaira, co w starożytnej grece oznacza miecz. Część ichtiologów uważa nawet, że są tym samym gatunkiem (na co wskazują badania genetyczne), ale odizolowanym geograficznie przez kontynent Amerykański.
- Marlin Śródziemnomorski (łac. Tetrapturus belone) znacznie mniejszy od Błękitnego i dorastający do ok. 2 m zwany też Włócznikiem Śródziemnomorskim widywany i poławiany jest znacznie rzadziej
- Marlin Czarny (łac. Istiompax indica) swoimi rozmiarami dorównuje Błękitnemu, który zamieszkuje wraz z nim ciepłe wody Indo‑Pacyfiku. Jego główne miejsce występowania to jednak okolice Wielkiej Rafy Koralowej i zachodni/środkowy Pacyfik
Ze względu na siłę i rozmiar Marlin jest więc rybą sportową – wyzwaniem wędkarzy – ale przez to ma również istotne zastosowanie kulinarne. W każdym zakątku świata traktowany jest nieco inaczej:
- na Karaibach plastry Marlina Błękitnego przede wszystkim się grilluje jako fish steak, ale także dodaje do curry i gulaszów rybnych
- w Meksyku kultowy jest wędzone mięso Marlina Błękitnego (Marlin Ahumado), używane do tacos, past, dipów, jajecznic, empanad i zup rybnych.
- w innych krajach Ameryki Łacińskiej poza grillowaniem tej samej odmiany używa się także do Ceviche
- na Hawajach gdzie Błękitnego Marlina określa się mianem Kajiki jada się zarówno na surowo jako Poke oraz w postaci steków, duszonego w sosie oraz wędzonego
- W Europie Marlin Błękitny jest raczej rybą restauracyjną – zwykle podawaną w formie steka, Carpaccio, albo przygotowanego w jednej z japońskich technik – a lokalnego Marlina Śródziemnomorskiego, podobnie jak Miecznika grilluje się na ruszcie w postaci dzwonka lub filetów oraz piecze z ziołami
- w Australii króluje za to Marlin Czarny gdzie robi się z niego steki
- w Afryce Wschodniej i na wyspach Oceanu Indyjskiego ten sam Marlin Czarny jest pieczony na ulicznych grillach i stanowi bazę gulaszy rybnych i curry
