Kuchnie 2829 w tej kategorii

Emmental Français Est-Central (Grand Cru)

Jest Emmental Français Est-Central to francuska wersjami szwajcarskiego Emmentala produkowane we Franche-Comte, w Wogezów oraz nad górną Marną. Aby odróżnić się od innych jego wersji już w 1979 roku tutejsi producenci otrzymali oznaczenie Label Rouge, które miało być gwarancją wyższej jakości, w porównaniu z Emmentalem przemysłowym. Jeszcze wyższa szkoła jazdy to tutejszy Emmental Grand Cru. Różnica między tymi serami wynika z faktu, że drugi z nich powstaje wyłą...

Bleu de Gex

Bleu de Gex to jedyny ser z błękitną pleśnią, jaki produkuje się na Jurze. Znany już w średniowieczu do dziś dojrzewa 2 do 3 miesięcy, aby zyskać intensywny aromat.

Cancoillotte

Cancoillotte to półpłynny serek wytwarzany we Franche-Comte. Produkuje się go z mleka pozostałego po produkcji masła i właśnie z dodatkiem masła, oraz słonej wody. Poza tym Cancoillotte przyprawia się ziołami oraz białym winem. Jego konsystencja sprawia, że można jeść go tak jak Fondue, zanurzając kawałki bułki, ew. polewać nim pieczywo tak jak miodem.

Vacherin Mont d’Or

Vacherin Mont d’Or, a raczej Mont d’Or to miękki ser z przygodami prawnymi. Złota góra, czyli Mont d’Or, na której halach wypasały się krowy dostarczające mleka na ten ser, to punkt graniczny pomiędzy Francją, a Szwajcarią. I chociaż to Francuzi z Jury uznają się za twórców tego sera i robią go w bardziej tradycyjny i naturalny sposób (wyłącznie z surowego mleka), to do sądu o ochronę nazwy wybrali się ich sąsiedzi zza granicy. I wygrali. Vacherin pozostał w ...

Morbier

Ze względu na genezę powstania, Morbier można określić jako Comté dla ubogich. Na przygotowanie obydwu tych serów potrzeba bowiem ogromnych ilości mleka – w przypadku Comté wielkie kręgi ważące nawet 40 kg wymagają go nawet pół tony. Tymczasem przeciętny rolnik z Jury nie posiadał więcej niż kilkanaście krów, a zimą, gdy do spółdzielczych serowarni nie dało się codziennie dowieźć mleka, musiał radzić sobie sam z mniejszymi jego ilościami. Był za to ...

Comté

Comté czyli francuska wersja Gruyère'a – nazywany jest zresztą Gruyère de Comté – jak przystało na jeden z najsłynniejszych serów świata, ma długą historię. O żółtym serze z Jury pisał już Pliniusz Starszy, a tradycja jego wytwarzania sięga co najmniej XIII wieku – w 1253 roku w Déservillers odnotowano istnienie jednej z pierwszych zorganizowanych serowarni przetwarzających mleko wielu gospodarstw. Już wówczas surowy klimat masywu jurajskiego i długie zimy wymusiły ...

Bresi

Pochodząca z Franche-Comte wędzonka Bresi ma długą historię. Pierwsze wzmianki na jej temat pochodzą z 1560 roku. Wówczas dostała też nazwę, którą zawdzięczała barwie. Przypomina ona czerwony kolor kory Brezylki Czernistej. W tym samym czasie drzewo to stało się zresztą także patronem nowo założonej kolonii Portugalskiej – Brazylii, gdzie rosło najgęściej.

Saucisse de Montbeliard

Saucisse de Montbeliard, podobnie jak Saucisse de Morteau, to kiełbasa gotowana, tyle że o połowę krócej. W przeciwieństwie do Morteau w Montbeliard  wędlin nie wędzi się jednak tak długo. Dlatego smak czosnku i miejscowej odmiany kminu jest tu dużo bardziej odczuwalny.

Jambon de Luxeuil-les-Bains

Prawdziwa szynka z Luxeuil musi być przygotowywana ze świń hodowanych we Franche-Comte, w okolicach Luxeuil. Jambon de Luxeuil-les-Bains najpierw przez prawie miesiąc marynuje się w czerwonym winie z Jury oraz ziołami. Drugi etap to macerowanie w soli, które trwa drugie tyle. Wówczas przychodzi czas na wędzenie – w dymie drzew iglastych a jeszcze lepiej dzikiej wiśni. Ostatni etap to dojrzewanie. Trwa ponad pół roku i znakomicie udaje się głównie dzięki suchemu i chłodnemu ...

Saucisse de Morteau

Saucisse de Morteau to najsłynniejsza kiełbasa Jury. Od połowy XIX w okolicach Morteau przygotowuje się według ustalonego przepisu. Wieprzową szynkę lub łopatkę, z dodatkiem boczku (w proporcjach 1 do 8-9) sieka się dość grubo i marynuje z solą przez całą dobę. Później dodaje się cukru, pieprzu oraz saletry i wędzi dwie doby nad ostrym dymem drzew iglastych – świerku, jodły i jałowca. Na końcu kiełbasę wrzuca się do zimnej wody i podgrzewa dwa, trzy kwadranse, ...