W swojej dzisiejszej formie Crêpes powstały w Paryżu, ale to Bretonia słynie z wypieku naleśników – przede wszystkim gryczanych Galettes – więc nic dziwnego że to tutaj doszukuje się ich korzeni. I to właśnie stąd w XVI wieku miały wyemigrować i upowszechnić się w kolejnych regionach Francji po drodze zmieniając skład – mąkę gryczaną zastąpiła mąka pszenna.
Crêpes podaje się zarówno jako przekąska – z takimi dodatkami jak ser, wędliny, warzywa czy pieczarki – jak i na słodko. W tej wersji najsłynniejszy jest Crêpes Suzette. Według autobiografii słynnego restauratora Henriego Charpentiera powstał w 1895 roku w Café de Paris w Monte Carlo, podczas wizyty księcia Walii i późniejszego króla Anglii Edward VII, który na kolację zaprosił swoją francuską przyjaciółkę Suzette. Podczas podawania Crêpes, pracujący jako pomocnik kelnera Charpentier niechcący podpalił likier pomarańczowy (Grand Marnier lub Cointreau), który zapłonął na naleśnikach. Przez to ich smak zrobił się jeszcze bardziej wykwintny, a Edward ochrzcił je imieniem swojej towarzyszki (sam Charpentier w dowód uznania miał otrzymać pierścionek z klejnotami, kapelusz panama i laskę). Sami Bretończycy słodkie Crêpes serwują w daleko bardziej uproszczonej wersji – z masłem i cukrem.
W całym kraju tradycja ich przygotowania wiąże się z La Chandeleur czyli świętem Ofiarowania Jezusa w Świątyni, które wypada 2 lutego. Z tej okazji najpierw wypiekano placki, z czasem zmienione przez naleśniki – oba miały symbolizować słońce i zwiastować nadejście wiosny.
Składniki:
– 250 gr mąki
– 3 jaja
– szczypta soli
– łyżka cukru
– 2 łyżeczki stopinego masła
– 0,5 l mleka
– masło do smażenia
Przygotowanie:
-
- Mąkę przesiać do miski.
- Dodać jajko, sól, cukier, stopione masło i dolewać mleka miksując dla uzyskania żadkiego i puszystego ciasta.
- Ciasto znów ubić dodając smalcu.
- Smażyć na maśle jak zwykłe naleśniki.
(Na filmie Crepes przygotowuje Jacques Pépin, jeden z najbardziej znanych popularyzatorów francuskiej kuchni)
