Pan de Valladolid to kastylijski chleb, a właściwie cała rodzina chlebów, która w rodzinnym mieście Valladolid została uznany za produkt tradycyjny i objęty oznaczeniam Marca de Garantía. Jego historia sięga IX wieku, a w XVI stuleciu słynny stał się za sprawą cesarza Karola V. Monarcha pożywiał się nim na starość przebywając w klasztorze w Yuste, przez co piekarze z Valladolid zaczęli być wspierani finansowo przez koronę. Chleb ten jest typowym chlebem typu candeal, wyrabianym z lokalnej odmiany pszenicy candeal. Dzięki temu charakteryzuje się cienką, lekko przypieczoną skórką oraz bardzo białym i zwartym miękiszem.
Pan de Valladolid występuje w różnych odmianach. Najbardziej znany Lechuguino, rozpoznawalny jest po bardzo dekoracyjnym wzorze. Jest też Pan de Cuatro Canteros, czyli chleb chleb czworokątny z charakterystycznym pęknięciem w cieście, oddzielającym środek od czterech rogów lub krawędzi, kwadratowy Pan de Cuadros, Pan de Polea z nacięciem wykonanym za pomocą liny – polea to hiszpańskie określenie bloczka przez który przeciąga się linę (tzw. krążek linowy). Można też natknąć się na całkie inną nazwę Barra oznaczająca bochenek i takie chleby jak Barra Blanca (bochenek chleb), i inne. Niektóre odmiany, takie jak Barra Rústica (bochenek wielski) czy Barra de Flama (bochenek z pieca) w Valladolid znany jako Barra de Riche (bochenek bogaty). Z Pan de Valladolid utorzsamia się także chleb Fabiola.
