day : 29/06/2014 5 w tej kategorii

Kibbeh / İçli Köfte / Quipe (Krokiety z bulguru i mięsa)

Kibbeh popularny w całej kuchni lewantu jest przedmiotem sporu między Syryjczykami i Libańczykami jako pretendentami do autorstwa tej przekąski. Ich historia sięgać ma co najmniej 879 roku p.n.e., kiedy przepis ten pojawił się w zapisach o uczcie zwołanej przez asyryjskiego króla Aszurnasirpala II. Receptur jest zresztą wiele – różniące się zarówno składnikami jak i sposobem ich przygotowania – najpopularniejsze są jednak te smażone z bulguru i jagnięciny. Nawet jednak w ich przypadku istnieją różnice. Nazwa Kibbeh wywodzi się od arabskiego słowa kubbah - stąd też alternatywna nazwa Kubba - które znaczy kulka. Formuje się je jednak nie tylko w kulki podobne do pulpetów, ale także nieco wyciągnięte wrzecionowate krokiety, które Anglicy podczas II Wojny Światowej ochrzcili mianem Syryjska Torpeda. Kluczową kwestią jest jednak nadzienie. W tradycyjnych Kibbeh mamy po prostu kulki formowane z mieszanki surowego mięsa i bulguru, podczas gdy dziś znacznie częściej przygotowuje się je w formie mięsa faszerowanego w osłonce z kaszy. Są też inne warianty Kibbeh, niektóre bardzo różne od klasycznego przepisu: - iracka Kubbah Mosul jest płaska i okrągła jak dysk.​ - rybne  Kibbeh Samak - Kubbi Kishk w ramach którego kulki z mięsa i bulguru podaje się w zupie na bazie jogurtu zwanego tu Kishk​ - przygotowane w formie zapiekanki Kibbeh Bil Saniyeh. - Kibbeh Nayye czyli podawane na surowo mięso mieszane z bulgurem i dodatkami Klasyczne Kibbeh można zresztą spotkać także w kuchniach na które wpływ miała gastronomia arabska. W najbliższej jej Turcji podobne kotleciki noszą nazwę İçli Köfte, czyli nadziewane kulki. Obie potrawy różnią się w detalach, w Turcji do bulguru nie dodaje się mięsa, a same kulki tradycyjnie przed smażeniem obgotowuje się w wodzie. Bardziej zaskakiwać może analogiczna potrawa Quipe/Kipe, którą można spotkać w Ameryce Łacińskie: na Karaibach (przede wszystkim na Dominikanie i wybrzeżu Kolumbii), a także w Meksyku (Kibe/Kivi), a nawet w Brazylii (Quibe) i Argentynie (Keppe/Kippi). To skutek pojawienia się dużej fali migrantów, która na przełomie XIX i XX wieku z Bliskiego Wschodu trafiła do Ameryki Środkowej, a później Południowej i przyniosła ze sobą także takie przepisy jak meksykańskie Taco al Pastor czy Niño Envuelto podawane na Dominikanie. Poniżej przepis z opcjami składników zależnymi od wariantu dania ...

Sherbet Khyar Bi Laban (Zupa / Sos jogurtowy z ogórkiem)

Połączenie jogurtu z ogórkiem zazwyczaj kojarzy się z greckim Tzatziki czy też tureckim Cacik. Na bliskim wschodzie sos ten robi się także w wersji na tyle rzadkiej, że powstaje zupa. Tak jest właśnie w przypadku libańskiej Sherbet Khyar Bi Laban - sama libańska wersja sosu z jogurtu i ogórka nosi nieco krótszą nazwę Khyar Bi Laban (sherbet znaczy zupa), a przygotowuje się ją analogicznie do tureckiego cacika. Zupa jogurtowa to szczególnie dobry posiłek na okres upałów - przepis poniżej. ...

Shorba al-Adas (Zupa z soczewicy)

Shorba al-Adas to bardzo prosta zupa, na bliskim wschodzie znana od bardzo, bardzo dawna. Wspomina o niej już stary testament – syn Izaaka, Ezaw zmęczony po całodziennej pracy, właśnie za miskę zupy z soczewicy oddał swoje prawo pierworodnego podstępnemu Jakubowi. Wiek przysporzył jej także bardzo wiele wersji: w niektórych soczewicę mieli się na puree, stosuje się różne zestawy przypraw takich jak kmin czy mięta, a niekiedy zaciąga się jogurtem aby była bardziej kremowa. Co więcej zupa funkcjonuje zarówno w wersji wegetariańskiej, jak i mięsnej. ...

Salatah Lebanieh (Sałatka libańska)

Każdy z krajów wschodniej części morza śródziemnego ma swoją wersję tzw. wiejskiej sałatki. Grecy mają swoją Horiatiki Salata, Turcy Çoban Salatası, a na wybrzeżu lewantyńskim przygotowuje się Salatah Lebanieh czyli sałatkę libańską. W Libanie to codzienność, przystawka podawana do każdego rodzaju dania lub jako meze. ...

Hummus (Puree z ciecierzycy)

To libańskie puree z ciecierzycy, jest dziś jedną z podstawowych specjalności koszernych barów na całym świecie. To pokazuje, jak ogromną karierę we wschodniej części morza śródziemnego zrobiła skromna przystawka, która tradycyjnie stanowi element meze. Hummus, który swą nazwę wywodzi od arabskiego słowa himmas oznaczającego ciecierzycę, pierwszy raz w historii Damaszku został wspomniany około 300 lat temu. Podobne puree z dodatkiem sezamu jadane było już jednak na dworze Saldyna. ...