Mojo


Mojo (wym.: mo-ho) to tradycyjny sos i marynata używana w kuchni karaibskiej, która ma swoje korzenie na Wyspach Kanaryjskich. Nazwa nie pochodzi jednak z hiszpańskiego, ale od portugalskiego słowa molho, oznaczającego sos. Można go podzielić na dwie duże rodziny, w zależności od użytych składników:
– zielone Mojo Verde bazujące m.in. na zielonej papryce, kolendrze i pietruszce dominuje na Wyspach Kanaryjskich i najczęściej podawane jest do ryb (przepis na filmie powyżej).
– także w przypadku czerwonego Mojo Rojo podstawą jest papryka. Na wyspach kanaryjskich używa się lokalnej rosnącej na La Palmie odmiany zwanej Pimienta Picona lub Pimienta Palmera, a sam sos zwykle używa do mięs (przepis na filmie na dole).
Istnieje też odmiana czerwonego sosu zwana Mojo Picón, która bazuje na ostrych papryczkach – picón oznacza po prostu pikantny. Tradycyjnie podaje się go do ziemniaków Papas Arrugadas oraz grillowanych mięs i ryb.

Ze względu na masową emigrację mieszkańców Wysp Kanaryjskich do Ameryki Środkowej Mojo sporą karierę zrobił także na Karaibach, zarówno hiszpańskojęzycznych, jak i niehiszpańskojęzycznych. W przypadku tutejszego Mojo dokonano  jednak sporych modyfikacji:

– na Kubie tutejsze Mojo Criollo przygotowuje się na bazie czosnku oraz soku z gorzkiej pomarańczy. Jest używany m.in. do marynowania mięs przed pieczeniem (zwłaszcza prosiaka Lechón Asado), ale także jako dip do grillowanych mięs, chipsów z plantanów i smażonego manioku, a nawet pieczywa. Przygotowanie Mojo to często rodzinny rytuał, szczególnie przed Noche Buena (Wigilią), gdy całe rodziny spotykają się, żeby wycisnąć sok z setek kwaśnych pomarańczy i przygotować sos na świąteczną, podawaną kolejnego dnia wieprzowinę. Sos ten jest czasami nazywany zdrobnieniem Mojito, czyli tak jak popularny tu koktail.


– na Puerto Rico sos Mojo powszechnie używany jest jako marynata do pieczonego kurczaka oraz jako dip do smażonego manioku, a czasami łączony z Mofongo. Tutaj bardziej przypomina kanaryjski Mojo Verde do którego dodaje się jeszcze także mięty, ale również soku cytrynowego. Dużą rolę odgrywa także czosnek, który dominuje w wariancie zwanym Mojo de Ajo. Istnieje też popularna jego odmiana zwana Mojito Isleño. Ta lokalna wersja z miasta Salinas, gdzie używa się m.in. soku pomidorowego, oliwek i kaparów, podawana jest z owocami morza oraz rybami.

– na Dominikanie używany jest czosnkowy Mojo de Ajo z pietruszką i kolendrą, ale także podobny do Mojo sos Guasacaca

FavoriteLoading Dodaj do ulubionych