Pùlt to jedna z najstarszych i najprostszych form Polenty w kuchni lombardzkiej z okolic jeziora Como – bardzo rzadka papka z mąki kukurydzianej i pszennej, która nazwą wprost nawiązuje do jadanej jeszcze w starożytnym Rzymie kaszy zwanej Puls – gęsta papki z orkiszu, zjadana jako codzienny pokarm legionistów i ludu. W średniowieczu i później ta logika przetrwała na północy jako różne „polentine”: gęstsze lub rzadsze papki z mąk zbóż, zależnie od tego, ile było ziarna i tłuszczu. Kuchnia nad Lago di Como – tzw. cucina lariana – od wieków opiera się na trzech filarach: rybach z jeziora, mąkach i nabiale. W tym kontekście obok klasycznej Polenty, Polenta Uncia i Polenty Taragna włoskie opracowania wymieniają również właśnie Pùlt – bardzo miękką polentę będącą domowym daniem na lato jedzona maczana w zimnym mleku. Luźną konsystencję zawdzięcza użyciu mąki pszennej, która także rozjaśnia kolor.
Składniki:
– 200 g mąki kukurydzianej (drobno mielonej)
– 50 g mąki pszennej
– 600 ml wody
– 400 ml mleka
– łyżeczka soli
– 30 g masła
– zimne mleko do podania
Przygotowanie:
- Wodę z mlekiem i solą zagotować w garnku. Obie mąki wymieszać razem, po czym wsypywać cienkim strumieniem do gotującego się płynu, energicznie mieszając trzepaczką lub drewnianą łyżką.
- Gotować na małym ogniu przez 20–25 minut, regularnie mieszając – krócej niż klasyczna polenta, bo celem jest konsystencja kremowej, gęstej zupy, a nie zwartej masy.
- Zdjąć z ognia, wmieszać masło aż się rozpuści i wchłonie.
- Podawać na dwa sposoby: na ciepło prosto z garnka z dodatkowym kawałkiem masła, albo – w typowo comaskim wariancie letnim – nalewać do misek i maczać w zimnym mleku, traktując całość jako pożywną, chłodzącą primo piatto na gorące dni.
