W biednej, górzystej Owerni podstawą życia były proste składniki takie jak ser czy ziemniaki. Z połączenia tak niewyszukanych produktów powstała właśnie słynna w tym regionie Truffada, która swoją nazwę wzięła od tego ostatniego składnika – trufa w dialekcie Owernii oznacza ziemniaka (ten sam rdzeń łączy się etymologicznie z truflą – wywodzą się od łacińskiego tuber czyli bulwa i odnosiły się do podziemnych „bulw”, najpierw grzybów, a później także ziemniaków). To potrawa charaktersytyczna dla departamentu Cantal, górskiego i ubogiego rolniczo regionu, gdzie podstawą gospodarki były bydło, mleko i ziemniaki. Stąd do jej zrobienia nie używa się serów bardzo dojrzałych, ale raczej młodszych takich jak Tomme Fraîche wytwarzany właśnie przy okazji produkcji Cantala. Dodaje się też lardons (kostki wędzonej słoniny) oraz czosnek.
Historycznie Truffade była prostym jedzeniem pasterzy i rolników odgrzewanym w tej samej patelni przez cały dzień pracy. Z czasem z bacówek i gospodarstw trafiło do wiejskich karczm, a potem do miejskich bistr. Dziś obok Aligot i Pounti uchodzi za emblemat kuchni Owernii.
Składniki:
– 1 kg ziemniaków pokrojonych w cienkie plasterki
– 300 gr drobno pokrojonego świeżego sera takiego jak Tomme Fraîche, który można zastąpić np. Gruyèrem lub świeżą Mozzarellą (w kulkach), a najlepiej połączeniem ich obu
– 70 gr słoniny pokrojona w paski
– 4 ząbki czosnku w łupinach
Przygotowanie:
- Na patelni roztopić słoninę i zrumienić na niej czosnek. Usnąć skwarki i czosnek.
- Na tę samą patelnię wrzucić ziemniaki. Posolić i smażyć na małym ogniu około 20 minut. Ziemniaki nie powinny się zrumienić.
- Do ziemniaków dorzucić ser i mieszać aż się stopi. Masę rozgnieć i wymieszać. Musi się ciągnąć w czasie jedzenia.
Na końcu potrawę można posypać pietruszką – podaje się ją z zieloną sałatą i wiejską szynką lub kiełbasą
