Chortomageira (Warzywa duszone)
Warzywa, szczególnie te liściaste od wieków były powszechnie obecne w kuchni
greckiej. Co do zasady serwuje się je na trzy sposoby: surowe, jako nadzienie do ciast lub pierożków (tak jak np. w
Spanakopitas), a także gotowane. Przygotowanie
Chortomageira jednogarnkowego dania warzywnego -
chortos oznacza
zieleninę czy też
zioła, a
mageiros to czasownik
ugotować - ma więc długą tradycję. To proste danie wiejskie i nie ma ustalonej listy składników. Ważny jest jednak tradycyjny dodatek roślin strączkowych.
...
Trachanosoupa (Zupa pomidorowa z kaszką)
Trachanosoupa (gr.
Τραχανόσουπα) to prosta
grecka zupa pomidorowa, jadana zwykle w zimę. W odróżnieniu od innej greckiej pomidorówki
Ntomatosoupa jest to zupa znacznie bardziej treściwa. Zagęszcza się ją bowiem kaszką
Trachana od której wzięła swoją nazwę i to właśnie ona jest bazą całej potrawy (podobnie jak w przypadku polskiej zacierkowej).
Pomidory to po prostu dodatek smakowy. Trachanosoupa zazwyczaj jest wzbogacana też innymi składnikami. W tym przypadku są to obsmażone kawałki koziego
sera - wszystko po to, aby zaopatrzyć się w potrzebną zimą energię (może być właściwie każdy inny grecki ser, którego ostatecznie nie trzeba nawet obsmażać).
We współczesnej kuchni gama dodatków jest zresztą znacznie szersza - mogą być nią np. owoce morza (tak jak
małże na poniższym filmie).
W ten sposób wzbogacana, Trachanosoupa staje się właściwie daniem głównym.
...
Kreatosoupa (Zupa mięsno-warzywna)
Kreatosoupa to
grecki wariant popularnego w całej Europie wywaru warzywno-mięsnego, który przeradza się w pełnowartościowy obiad. Taki jest
francuski Pot au Feu,
austriacki Taffelspitz, czy też
włoskie Bollito Misto. Te potrawy z biegiem czasu wrosły jednak w kanon kuchni wysokiej. Kreatosupa, chociaż jej bazą jest droga i delikatna
cielęcina (ew.
wołowina), pozostała jednak typowym przepisem kuchni domowej. Zaleca się co prawda używania delikatnego mięsa z górnej części udźca cielęcego, ale jednocześnie Kreatosoupę traktuje się jako sposób na utylizację mięsnych resztek, które po jakimś sutym gotowaniu pozostały w domu.
Istotnym, bardzo greckim akcentem zaznaczonym w tym jednogarnkowym daniu jest dodatek cytrynowego sosu
Avgolemono, który nadaje świeżości potrawie. Niekiedy dodaje się też po prostu samego soku z
cytryn.
...
Fasolada (Grecka fasolówka)
Źródłosłowu nazwy
Fasolada nie trzeba tłumaczyć. Co interesujące w języku greckim występuje bowiem to samo pojęcie
fasoli co w polskim. Abstrahując od problemów etymologicznych trzeba zaznaczyć, że Fasolada to
grecka soupa która pretenduje do miana polewki narodowej. Je się ją na całym Peloponezie, a w każdym zakątku stosuje inny rodzaj fasoli. Dlatego też nie ma jednego dobrego przepisu na Fasoladę.
...
Avgolemono (Zupa cytrynowa)
Połączenie drobiowego rosołu z klasycznym
greckim sosem z cytryny
Avgolemono, to danie które w
Tesalii jest jednym z podstawowych na świątecznym stole. Również sama zupa nazywana jest
Avgolemono. Stąd rozprzestrzeniła się na całą Grecję, gdzie jest traktowane jako jeden z najbardziej pożywnych, zimowych posiłków.
...
Ntomatosoupa (Grecka zupa pomidorowa)
Ntomatosoupa (gr.
Ντοματόσουπα), to
grecka zupa
pomidorowa, która przez wieki była podstawowym jedzeniem tutejszych mnichów – w ich monotonnej diecie zapewniała zarówno węglowodany jak i witaminy. Dziś jest bardzo popularna w całym kraju gdzie po prostu podaje się ją z jogurtem, ale w każdym region przygotowuje się nieco inaczej. I tak np.
w Atenach oraz Attyce dodaje się do niej makaron Kritharaki albo
Bulgur.
...
Espárragos de Aranjuez (Szparagi z jajkiem i sosem)
Do Hiszpanii
szparagi przywędrowały z
Francji, wraz z
Filipem V Burbonem, wnukiem Ludwika XIV, który zasiadł na tronie hiszpańskim. Podobnie jak dziadek miał słabość do tych warzyw i wprowadził je do menu swojego dworu, który na wiosnę zwykł się wynosić do pałacu
Aranjuez pod Madrytem. Zbiegało się to z sezonem na szparagi, które z tego właśnie względu właśnie tu uprawiano. I tak zostało do dziś. W Hiszpanii szparagi z Aranjuez są oznaką jakości.
Podaje się je zresztą podobnie do tego jak jadają Francuzi - podlane są sosem przypominającym
sos holenderski.
...
Sauce Hollandaise (Sos Holenderski)
Nie ma prostego wyjaśnienia dlaczego klasyczny francuski sos został nazwany Sosem Holenderskim. Powstał w XVII wieku w czasie panowania Ludwika XIV i ówczesnego rozkwitu sztuki kulinarnej. Panowanie Króla Słońce było naznaczone wojną o Niderlandy w latach 1672–1678 i w jakiś sposób stąd właśnie miała wziąć się nazwa. Niektórzy przekonują, że receptura była jedną ze zdobyczy wojennych, którą Francuzi po prostu wprowadzili na gastronomiczne salony. Inni, że nie ...
