Espárragos de Aranjuez (Szparagi z jajkiem i sosem)
Do Hiszpanii
szparagi przywędrowały z
Francji, wraz z
Filipem V Burbonem, wnukiem Ludwika XIV, który zasiadł na tronie hiszpańskim. Podobnie jak dziadek miał słabość do tych warzyw i wprowadził je do menu swojego dworu, który na wiosnę zwykł się wynosić do pałacu
Aranjuez pod Madrytem. Zbiegało się to z sezonem na szparagi, które z tego właśnie względu właśnie tu uprawiano. I tak zostało do dziś. W Hiszpanii szparagi z Aranjuez są oznaką jakości.
Podaje się je zresztą podobnie do tego jak jadają Francuzi - podlane są sosem przypominającym
sos holenderski.
...
Sauce Hollandaise (Sos Holenderski)
Nie ma prostego wyjaśnienia dlaczego klasyczny francuski sos został nazwany Sosem Holenderskim. Powstał w XVII wieku w czasie panowania Ludwika XIV i ówczesnego rozkwitu sztuki kulinarnej. Panowanie Króla Słońce było naznaczone wojną o Niderlandy w latach 1672–1678 i w jakiś sposób stąd właśnie miała wziąć się nazwa. Niektórzy przekonują, że receptura była jedną ze zdobyczy wojennych, którą Francuzi po prostu wprowadzili na gastronomiczne salony. Inni, że nie ...
Delbia (Sos cytrynowy)
Delbia to nieco podobny do Avgolemon, grecki sos przygotowywany na bazie cytryn. Jest on jednak nieco mniej popularny. Przygotowuje się bardzo podobnie, tyle że zamiast dodawać jajek stosuje się do niego po prostu mąkę – każda łyżka mąki odpowiada jednemu jajku. Później tak powstałą masę miesza się jeszcze z bulionem. Podobnie jak Avgolemon Delbię najczęściej dodaje się do zup oraz dań warzywnych.
Składniki: sok z 2 cytryn, 2 łyżki mąki, pół litra bulionu ...
Avgolemono (Sos cytrynowy)
Wywodzącą się Kaszmiru
cytrynę do
Grecji już w starożytności przywieźli Asyryjczycy. Zrobiła tu ogromną furorę m.in. jako podstawowy dodatek do
jagnięciny. Jej sok jest również bazą wielu sosów dodawanych zarówno do mięs jak i zup. Najpopularniejszy to
Avgolemono, który w nieco rzadszej formie, rozcieńczony bulionem, sam staje się zupą, jedną z najbardziej klasycznych w greckiej kuchni - również ona nazywa się
Avgolemono. Sos używany jest również do
dolm oraz gotowanych warzyw (takich jak
karczoch), a także doskonale wzbogaca smak duszonego mięsa.
Poza cytryną bazą sosu są jajka - stąd zresztą składowe nazwy
avgo oraz
lemon.
Zobacz także:
Delbia
...
Spetzofai / Spetsofai (Grecki paprykarz)
Spetzofai czy też
Spetsofai (gr.
σπετζοφάϊ) pochodzi z portowego miasta
Volos, położonego gdzieś w pół drogi pomiędzy Atenami, a Tesalonikami – według mitologi
greckiej to właśnie tutaj Jazon zwodował swój statek Argos, ruszając na wyprawę po złote runo. W lokalnym języku
spetzofai znaczy mniej więcej to samo co w Polsce
paprykarz i jest to po prostu zapiekanka bazująca na
papryce. Podaje się ją zarówno jako przekąskę, jak i danie główne.
...
Sfougato (Ciasto jajeczne z cukinią i fetą)
Sfougato czyli tłumacząc na polski
płaskie ciasto to kwintesencja kuchni
greckich wysp, takich jak
Kreta. Ubogie w mięso, a za to obfitująca w warzywa, zioła, sery oraz
oliwę. Dziś Sfougato to typowe danie śniadaniowe, które jest tu traktowane jak omlet lub jajecznica.
...
Soutzoukakia / İzmir Köfte (Pulpety w sosie pomidorowym)
Soutzoukakia to pochodna czy też rodzaj
greckich Keftede oraz
tureckich Koft - nazywane są też
İzmir Köfte albo
Smyrneika, pulpetami ze
Smyrny (dawna, grecka nazwa
Izmiru), co wskazuje na miejsce pochodzenia tego dania. Sama nazwa jest grecka, ale wywodzi się od tureckiego
Sucuk stanowiącego określenie, krótkiej kiełbasy
Sujuk -
soutzoukakia to rodzaj zdrobnienia. Od koft nie odróżni sposób przygotowania samych kotlecików, ale fakt iż najczęściej są serwowane w sosie
pomidorowym. Jest to więc rodzaj klopsików. Soutzoukakia serwuje się z
pilawem, ew. tłuczonymi
ziemniakami.
Podobny przepis funkcjonuje w północno-zachodnim Iranie, w Tabrizie zdominowanym przez tureckich Azerów - istnieje nawet nazwa
Tabriz Kofta, w tym wypadku formuje się je raczej w kulki.
...
Bifteki (Kotleciki nadziewane fetą)
Generalnie panuje przekonanie, że
grecki Biftek to właściwie nadziewana
fetą wersja pokrewnych mu pulpecików
Keftede. Umieszczenie sera w mięsie powoduje, rzecz jasna, że staje się ono większe - zwykle Bifteki formuje się w rodzaj spłaszczonych i wydłużonych kotlecików, przez co bardziej podobne są do bliskowschodnich
Koft. Istotnym czynnikiem odróżniającym je od
Keftedes, jest raczej obowiązkowe użycie mięsa
wołowego. Bo jak sama nazwa wskazuej Bifteki to grecki odpowiednik anglosaskich
befsztyków tyle, że z siekanego mięsa (podobnie zresztą jak jest w polskiej tradycji kulinarnej), no i nadziewanych serem - jest to coś podobnego do amerykańskiego
Steka Salisbury.
...
