Kibbeh / İçli Köfte / Quipe (Krokiety z bulguru i mięsa)
Kibbeh popularny w całej kuchni lewantu jest przedmiotem sporu między
Syryjczykami i Libańczykami jako pretendentami do autorstwa tej przekąski. Ich historia sięgać ma co najmniej 879 roku p.n.e., kiedy przepis ten pojawił się w zapisach o uczcie zwołanej przez asyryjskiego króla
Aszurnasirpala II. Receptur jest zresztą wiele – różniące się zarówno składnikami jak i sposobem ich przygotowania – najpopularniejsze są jednak te smażone z
bulguru i
jagnięciny. Nawet jednak w ich przypadku istnieją różnice. Nazwa Kibbeh wywodzi się od arabskiego słowa
kubbah - stąd też alternatywna nazwa
Kubba - które znaczy
kulka. Formuje się je jednak nie tylko w kulki podobne do pulpetów, ale także nieco wyciągnięte wrzecionowate krokiety, które Anglicy podczas II Wojny Światowej ochrzcili mianem
Syryjska Torpeda.
Kluczową kwestią jest jednak nadzienie. W tradycyjnych
Kibbeh mamy po prostu kulki formowane z mieszanki surowego mięsa i bulguru, podczas gdy dziś znacznie częściej przygotowuje się je w formie mięsa faszerowanego w osłonce z kaszy.
Są też inne warianty Kibbeh, niektóre bardzo różne od klasycznego przepisu:
- iracka
Kubbah Mosul jest płaska i okrągła jak dysk.
- rybne
Kibbeh Samak
-
Kubbi Kishk w ramach którego kulki z mięsa i bulguru podaje się w zupie na bazie jogurtu zwanego tu
Kishk
- przygotowane w formie zapiekanki
Kibbeh Bil Saniyeh.
- Kibbeh Nayye czyli podawane na surowo mięso mieszane z bulgurem i dodatkami
Klasyczne Kibbeh można zresztą spotkać także w kuchniach na które wpływ miała gastronomia arabska. W najbliższej jej
Turcji podobne kotleciki noszą nazwę
İçli Köfte, czyli
nadziewane kulki. Obie potrawy różnią się w detalach, w Turcji do bulguru nie dodaje się mięsa, a same kulki tradycyjnie przed smażeniem obgotowuje się w wodzie.
Bardziej zaskakiwać może analogiczna potrawa
Quipe/Kipe, którą można spotkać w
Ameryce Łacińskie: na
Karaibach (przede wszystkim na Dominikanie i wybrzeżu Kolumbii), a także w Meksyku (
Kibe/Kivi), a nawet w Brazylii (
Quibe) i Argentynie (
Keppe/Kippi). To skutek pojawienia się dużej fali migrantów, która na przełomie XIX i XX wieku z Bliskiego Wschodu trafiła do Ameryki Środkowej, a później Południowej i przyniosła ze sobą także takie przepisy jak meksykańskie Taco al Pastor czy
Niño Envuelto podawane na Dominikanie.
Poniżej przepis z opcjami składników zależnymi od wariantu dania
...
Tajine to danie popularne w całym świecie arabskim. W każdym kraju ma jednak nieco inną formę: w Maroku Tagine to zarówno nazwa potrawy jak i nazwa stożkowego naczynia w którym piecze się potrawę, a w Tunezji Tajine to raczej rodzaj zapiekanki. Tajine Samak to danie powszechne na bliskim wschodzie, szczególnie w Libanie, także wśród uboższych mieszkańców wybrzeża. W wielu niezbyt bogatych domach do dziś nie ma pieców, dlatego często raz lub dwa razy w tygodniu świeżą rybę niesie się do pieca komunalnego i piecze w ten, dość prosty sposób.
...
Imjadara, czyli zielona soczewica z bulgurem, to libańskie danie podobne nieco do soczewicy z ryżem czyli Mujaddary. Podczas gdy to danie dość popularne szczególnie w dużych miastach, takich jak Bejrut, soczewica z bulgurem jest zdecydowanie mniej znana, a serwuje się ją raczej na prowincji. Imjadara stanowi zarówno danie samoistne, jak i dodatek do mięs oraz ryb.
...
Ljit czy też Ijjeh to rodzaj libańskie omletu. W sposobie przygotowania oraz składzie przypomina on włoską Frittatę. Istotną różnicę stanowi jednak dodanie obok jajek dodaje się również kawałki słonego sera. W Libanie pokrojony omlet zwykle serwuje się jako meze, często sprzedawany jest w street food.
...