Hiszpańska 339 w tej kategorii

Olleta Alicantina (Potrawka z Alicante)

Olleta Alicantina to tradycyjny gulasz z Alicante, który dostosowuje się do warzyw oferowanych przez okolicę i porę roku. Jest podobne do innych pokrewnych mu dań Olla - wspólną wzięły nazwę od garnka, w którym przygotowuje się potrawę. O treści gulaszu z Alicante stanowi duże bogactwo roślin strączkowych, a istotnym wzmocnienie zarówno treści jak i smaku jest niekiedy mięso. Jak na ten rejon Hiszpanii przystało ważnym składnikiem jest także ryż. Wspólny dla innych ...

Olla Gitana (Potrawka warzywna)

Olla Gitana czyli tłumacząc najprościej gulasz cygański to tradycyjna potrawka wywodząca sie z Murcji. Region ten, podobnie jak całe południe kraju, tradycyjnie był miejscem w którym skupiała się hiszpańska mniejszość Romów zwanych tu Gitanos. Na półwysep Iberyjski przybyli z Radżastanu w północno-zachodnich Indiach między IX a XIV wiekiem. Największy wkład mieli w muzykę i taniec hiszpańskiego południa - ich dziedzictwem jest Flamengo - ale jak widać także w ...

Olla de la Plana (Potrawka warzywna)

Warzywna potrawka Olla de la Plana to chyba najbardziej znane danie regionalne z hiszpańskiej prowincji Castellón, leżącej nad morzem śródziemnym pomiędzy Walencją, a Katalonią. Jak wskazuje pierwszy człon nazwy to danie jednogarnkowe - wziął się od popularnego w całej Hiszpanii naczynia Olla, w którym przygotowuje się potrawkę (w całym kraju różnych wersji Olla jest bardzo dużo). To typowe danie wiejskie do którego trafiały wszystkie dostępne pod ręką warzywa - ...

Olla de Recapte (Potrawka warzywna)

Olla de Recapte to jedna z wersji popularnego hiszpańskiego jednogarnkowa dania wywodzącego swoją nazwę od glinianego naczynia Olla, w którym tradycyjnie było przygotowywane. Jest typową potrawą wiejskiej kuchni ubogich, o czym najlepiej świadczy brak mięsa. Tak przynajmniej mamy w podstawowej wersji katalońskiej. Nieco bardziej na południu już w regionie Walencji można jednak spotkać Olla de recapte de Morella, wywodzącą się miasteczka o tej nazwie, gdzie znajdziemy w niej ...

Cecina

Cecina to jedna z wielu hiszpańskich dojrzewających wędlin jej cechą charakterystyczną jest jednak fakt, że nie bazuje na wieprzowinie, ale mięsie wołowym, ale także koninie czy koźlinie, a niekiedy nawet mięsie królika lub zająca. Rodzaj użytego surowca zależy od regionu, a lokalnych wersji wędliny jest sporo. Najbardziej znana to Cecina de León, której przygotowanie w rejonie Leónu ma tradycję sięgającą początków naszej ery - na to wskazują przeprowadzone w 2017 ...

Pintxo / Pincho (Txikiteo / Zurito)

Pintxo to popularna baskijska kanapka, które w całej Hiszpanii upowszechniła się pod nazwą Pincho. Często porównuje się ją z Tapas, Pintxo zwykle są jednak większe i zamawia się je jako oddzielne przystawki, a nie otrzymuje jako dodatki do wina. Poza tym układane na pieczywie dodatki przypina się wykałaczką. Stąd wzięła się też nazwa: pintxo czy też pincho oznacza po prostu kolec. Do pieczywa tradycyjnie przytwierdzało się nim ryby (m.in. morszczuka, dorsza, anchovis, angula), kawałki tortilli oraz warzywa. Dziś różnorodność dodatków jest ogromna, ale wciąż obowiązuje dodatkowa funkcja wykałaczki - dzięki temu ile leży ich na talerzu kelner łatwo może policzyć ile Pintxo zostało zjedzone. Takie kanapki spełniają jednak analogiczną rolę co Tapas. Towarzyszą m.in. Txikiteo (hiszp. Chiquiteo) czyli tradycyjnemu obchodowi po barach w czasie którego pije się wino, cydr oraz piwo, co stało się już poważną tradycją. W zależności od pojemności szklanki piwa wyróżnia się duży Cañón (0,46 l), mniejszy Caña (0,33 l) i całkiem małe Zurito (0,2), które jest kwintesencją tego typu miejskich, wieczornych podróży (często jest to też po prostu pół dużej szklanki). Bywalcy Txikiteo uznali ją bowiem, za optymalną ilość przy dłuższym spacerze. Było to w latach 60-tych, złotym wieku Txikiteros, w San Sebastian gdy wino nie było szczególnie wysokiej jakości. Wówczas w małych szklaneczkach zaczęto pijać piwo, a że był to okres świetności matadora Gabriel de la Haba zwanego 'Zurito' to właśnie jego przydomkiem ochrzczono ten styl popijania. Jest to nazwa typowo baskońska, małe szklanki piwa serwuje się jednak także w innych regionach kraju, gdzie są znane pod takimi nazwami jak Penalti (w Aragonii), Corto (w Rioja i Burgos), Chato (w Sorii) oraz po prostu Mini popularnym w całej Hiszpanii. ...

Olla / Ola / Olleta

Hiszpańska Olla czy też langwedocka Ola to nazwa prostego garnka służącego do gotowania na palenisku. Ma starożytne proweniencje - olla wywodzi się od łacińskiego słowa aulŭla oznaczającego kulisty garnek (pierwowzorem miała być starogrecka chytra) - i tak jak w wielu podobnych przypadkach z czasem nazwa przeszła na danie, które się w nim przygotowuje. W niektórych regionach - m.in. w Walencji - na określenie samej potrawy używa się także słowa Olleta, a gdy w daniu ...

Cazuela

Cazuela to nazwa hiszpańskiego naczynia do gotowania. Najbardziej kojarzy się z płaską terakotową miską, można jednak spotkać też duży rondel z gliny, który od dawna produkuje się także ze stali - w przeciwieństwie do klasycznego rondla nie ma pojedynczego uchwytu, jak w patelnie, ale uszy z obu stron, jak w garnku. Niekiedy jest utożsamiana także z popularnym garnkiem Olla, od którego nazwę wzięło wiele dań. Cazuela jest uznawana, za jedno z najstarszych na świecie ...

Angula / Civelle / Pibala

Hiszpańskie i baskijskie Angula, francuskie Civelle oraz oksytańskie Pibala to nazwa malutkich, jeszcze przezroczystych węgorzy. Ich narybek jest jedynym, który można odławiać komercyjnie i stąd na stałe zagościł w jadłospisach północnej Hiszpanii oraz atlantyckiego wybrzeża Francji. Rybki których długość nie przekracza 8 cm odławia się, gdy z biegiem rzek płyną na Atlantyk. Kiedyś było to podrzędne jedzenie - młode węgorze traktowano jako szkodniki i we Francji ...

Montadito

Montadito, a czasem także Montado, to rodzaj hiszpańskich kanapek, popularnych zwłaszcza w Andaluzji i w swojej przekąskowej funkcji są pokrewne tutejszym Tapas. Mają tu długą tradycję sięgającą XV wieku. Już wówczas na chlebie układano (czy raczej "montowano") dodatki, którymi mogły być wędlina, ryby czy też warzywa. Jest to więc jedna z najstarszych form serwowania kanapek na świecie. Dziś Montadito to zazwyczaj bułka nadziewana dodatkami. W barach Sewillii ...