month : 01/2014 302 w tej kategorii

Ravioli du Dauphine / Ravioli du Romans

Ravioli z francuskiego Delfinatu są nie wiele mniej słynne od włoskich. Dlatego już od 1989 jest chronione znakiem AOC. Dziś ich stolicą jest Romans, ale tak naprawdę przywędrowały tu z południa z doliny Iserry. Tą rzeką od pięciuset lat piemonccy drwale spławiali drewno. Jako że nie byli bardzo zamożni to przygotowywane przez siebie pierożki ravioli nadziewali tylko kozim serem i miejscowymi ziołami. Póżniej farsz nieco wyewoluował – składa się z Comte lub Ementalu, ...

Fricassée de Poulet (Potrawka z kurczaka w śmietanie)

Fricassée to jedno z najstarszych i najbardziej kanonicznych dań i technik stosowanych w kuchni francuskiej: jasna potrawka z kawałków mięsa, duszona w delikatnym, kremowym sosie. Słownik gastronomiczny Larousse definiuje go jako ragoût z białego mięsa (drób, cielęcina) krojonego w kawałki, podsmażanego bez mocnego zrumienienia, a następnie duszonego w fond blanc i wiązanego śmietaną. Według Dictionnaire de l’Académie Française pojęcie to sięga XV wieku i pierwotnie oznaczało po prostu ragoût z mięsa, a dopiero później zawężone do „białej” wersji. Etymologicznie Larousse i Littré prowadzą słowo do czasownika fricasser, zbudowanego z frire (smażyć) i casser (łamać, dzielić), więc kucharz ma je smażyć pokrojone na kawałki, a nie wielką pieczeń, co w późnym średniowieczu i na początku ery nowożytnej było standardem. Do XVII wieku nie było jednak żadnego kanonicznego przepisu. Słynny ówczesny kucharz François Pierre de La Varenne jako Fricassée wymienia  najróżniejsze produkty – od wątróbki cielęcej po szparagi – nadmieniające że jest to „bardzo powszechny sposób przygotowania potrawy, ale uważany za mało wyszukany”. Dopiero później technika ta została „uszlachetniona” i zawężona do jasnych potrawek z drobiu i cielęciny, zagęszczanych śmietanką, ozdobionych małymi pieczarkami i cebulkami – czyli dokładnie tego, co dziś Francuzi nazywają Fricassée de Volaille à l’Ancienne. Część ekspertów do tej szerokiej rodziny zalicza też podopbnie przygotowany cielęcy Blanquette de Veau. Z kolei najbardziej popularny Fricassée de Poulet na bazie kurczaka to przepis który ma wiele regionalnych wariantów takich jak:
  • Fricassée de Poulet à la Normande / Vallée d’Auge: normandzki kurczak duszony jest w maśle z boczkiem, marchewką, cebulą, po czym flambirowany calvadosem, podlewany cydrem i wywarem drobiowym, a na końcu wiązany gęstą śmietaną.
  • Fricassée de Poulet à l’Angevine: bazuje na klasycznym połączeniu kurczaka, pieczarek i śmietanki, z dodatkiem lokalnego białe wino z okolic Angers jako kluczowego płynu do duszenia.
  • Fricassée de Poulet de Bresse: tu kluczem jest mięso  hodowanych w prowincji Bresse kurczaków, najwyżej cenionych w całym kraju. Regionalne warianty przy zachowaniu klasycznego modelu przygotowania wykorzystują akcent czosnkowy, tak jak w przypadku Fricassée de Poulet de Bresse à l’ail
Z kolei w Alzacji swego rodzaju odmianą Fricassée de Poulet jest tutejszy Poulet au Riesling Z czasem termin zaczął też rozciągać się na ryby, skorupiaki i warzywa – stąd Fricassée de Champignons z pieczarek – a jednocześnie ulegać „rozmyciu” semantycznemu: z Fricassée powstał ludowe Fricot. Poza Francją określenie to zostało przejęte w m.in. w Belgii gdzie Fricassée może oznaczać jednak jajko z boczkiem, a także w Hiszpanii jako Fricasé gdzie sos jest już jednak zupełnie inny, bo zamiast na białym, bazuje na czerwonym winie i pomija śmietanę. Wraz z Hiszpanami jako bardzo rozbudowana potrawa dotarł nawet na Kubę gdzie popularny jest Fricasé de Pollo. Potrawa powędrowała zresztą także na wschód. W Polsce przekształciła się jednak w określenie frykas, używane w odniesieniu do czegoś wyjątkowo smacznego i wymyślnego - język przejął więc wartość, ale niekoniecznie cały techniczny sens dania. Najbardziej wierny oryginałowi pozostał rosyjskie Фрикасе - tu oznacza właśnie białą potrawkę z mięsa i sosu śmietanowego. Poniżej klasyczny przepis na Fricassée de Poulet stosowany w Bresse

Składniki:

- dobry kurczak  z wolnego chowu, podzielony na osiem części - 250 ml białego chardonay - 100 gr małych cebulek - 250 gr małych pieczarek - pół litra śmietany kremówki - 60 gr masła - łyżka cukru

Przygotowanie:

  • Kurczaka obsmażyć na patelni ze wszystkich stron na połowie masła (można to robić porcjami).
  • Mięso przełożyć do rondla, posolić i popieprzyć, zalać winem i pół litra wody. Dusić pod przykryciem około 20 minut.
  • W tym czasie na pozostałym maśle obsmażyć na małym ogniu pieczarki i obraną z łupin ale nie pokrojoną cebulę. Tuż przed końcem smażenia posypać cukrem.
  • Kurczaka wyjąć z garnka. Sos zredukować o połowę, dodać śmietanę i jeszcze raz zredukować.
  • Do rondla z sosem dodać pieczarki i cebulę, dusić 5 minut. Dodać kurczaka i jeszcze podgotować 2 minuty.
Kurczaka w Bresse serwuje się z zapiekanką ziemniaczaną Gratin de Dauphinois. ...

Cervelas de Lyon

Tę kiełbasą do Lyonu przywieźli włoscy kupcy i bankierzy, którzy przenieśli się tu z Florencji (bo właśnie stolica Toskanii jest ojczyzną Cervelas). Jej nazwa wywodzi się od słowa mózg (cervelle), który kiedyś był istotnym składnikiem tej kiełbasy. Dziś nad Rodanem Cervelas de Lyon przygotowuje się ją z łopatki i boczku w proporcjach trzy do jednego. Przed zmieleniem mięso jest przyprawiane solą, pieprzem, gałką muszkatułową oraz cukrem i maceruje się dwa dni. ...

Jesus

Jak sama nazwa Jesus wskazuje to kiełabasa przeznaczona na Boże Narodzenie. Jej sposób przygotowywania jest prawie taki sam jak Saucisson de Lyon - inna jej nazwa to Jesus de Lyon. Różnica tkwi w tym, że jest ona dużo grubsza i ma dość nieregularny kształt, co nadaje je rustykalnego charakteru. Podobnie jak wywodzącą się z Franche-Comte Saucisse de Morteau również ją spożywa się nie tylko na zimno ale również dusząc w winie. Zobacz również Rosette

Rosette

Rosette czy też Rosette de Lyon to po prostu odmiana Saucisson de Lyon tyle że nieco większa i gruboziarnista. Przez to nieco dłużej się ją suszy i ma bardziej wyrazisty smak. Jeśli chodzi o kiełbasy z Lyonu rekordzistką pod tym względem jest jednak Jesus.

Saucisson de Lyon

Saucisson de Lyon to jedna z najbardziej znanych wędlin produkowanych w dolinie Rodanu. Co ciekawe żeby powstała dobra kiełbasa z Lyonu nie używa się delikatnego mięsa prosiaków, ale starszych świn. Nie zawiera dużo wody i jest jędrne. Wybiera się łopatkę i szynkę oraz boczek (zawartość tłuszczu tej kiełbasy to maksymalnie 25 proc.), kroi się w grubą kostkę, a później rozdrabnia w maszynie. Mięso soli się i pieprzy, a następnie ubija aby usunąć powietrze. Po ...

Pélardon

Pélardon, jeden z najbardziej znanych francuskich serów kozich, wytwarza się  w łańcuchu górskim Sewenny leżącym we wschodniej cześci Masywu Centralnego (na pograniczu regionów: Alpy-Rodan oraz Langwedocja-Roussillon) - niekiefy używa się nazwy Pélardon de Cevennes. Produkowny jest z surowego mleka i dojrzewa około miesiąca, kiedy to pokrywa się niebieską pleśnią i nabiera łagodnego smaku. Wspominał o nim już ponoć Pliniusz Starszy w swojej Historii Naturalnej, ...

Eau-de-vie-de-ceris

Mieszkańcy doliny Saony na północy Franche-Comte gdzie rosną szczególnie słodkie wiśnie uważają się za twórców wiśniówki Eau-de-vie-de-ceris. Jej recepturę jeszcze w XVIII miał opracować pewien mnich z Fougerolles. Najpierw z moszczu wiśniowego robił wino, aby później destylować je. Za jego przykładem poszli inni i robią to do dziś.

Absynt

Absynt, najpierw zwany Zieloną Wróżką, a później Zielonym Demonem swoją historię zaczął w Szwajcarii jeszcze w XVIII wieku. Recepturę opracował Pierre Ordinaire, francuskie lekarz z Franche-Comte, który wyemigrował właśnie w Alpy. Jego przepis na leczniczą nalewkę przejęły najpierw siostry Henriod, a później major Dubied. Biznes na poważnie zaczął jednak rozkręcać jego zięć Henri-Louis Pernod. On też, po wprowadzenia wysokich ceł przez cesarza Napoleona, ...