Hiszpańska 339 w tej kategorii

Paella Mixta (Paella z mięsem i owocami morza)

Paella Mixta to połączenie najbardziej klasycznej hiszpańskiej mięsnej Paella Valenciana oraz szczególnie popularnej dziś Paella de Marisco bazującej na owocach morza. Ta mieszana (mixta) wersja paelli to pragmatyczne spotkanie w pół drogi, a jednocześnie modne dziś łączenie w daniach mięsa z owocami morza określanych mianem surf&turf. W kuchniach południa Europy takie kombinacje od dawna są stosowane, a same potrawy tak przygotowywane określa się przydomkiem "góry i ...

Paella de Marisco / Paella Marinera (Paella z owocami morza)

To najsłynniejsza na świecie, ale nie najbardziej oryginalna z hiszpańskich paelli. Danie to jest tradycją rolników z okolic Walencji, którzy z ryżem tradycyjnie dusili mięso najczęściej z kurczaka czy królika (tak powstaje Paella Valenciana). Dopiero, gdy przepis został zaadaptowany nad samym morzem, wśród tutejszych rybaków nastąpiła podmiana. Zamiast mięsa gospodarskiego i tego co się udało upolować lub zebrać na łące pojawiły się owoce morza i skorupiaki. To ...

Paella Valenciana (Paella klasyczna)

Stolicą Paelli jest Walencja i to stąd wywodzi się najbardziej klasyczny jej przepis (czytaj więcej o pochodzeniu Paelli). Tych, którzy pierwszy raz się z nią stykają najbardziej zaskakuje fakt, że nie ma tu owoców morza czy nawet ryb, ale królik i kurczak. Bo to jest właśnie mięsna podstawa najsłynniejszego hiszpańskiego dania, do której mieszkańcy Walencji są bardzo mocno przywiązani. Pierwotnie w XVIII wieku było to bowiem danie rolników, którzy zajmowali się ...

Paella

Paella to po prostu nazwa tej charakterystycznego płaskiego naczynia - rodzaju patelni z bocznymi uchwytami - na którym podaje się to najsłynniejsze hiszpańskiej danie. Pozostawić je mieli tu Rzymianie, którzy słowem patella nazywali właśnie takie płaskie naczynie. Określenie to całkiem dobrze wsiąkło w Europie. W sposób naturalny pozostało w języku włoskim, ale patella używana była także w Polsce w XVII i dopiero sto lat później jej nazwa wyewoluowała w patelnię ...

Patatas Aliñás (Sałatka ziemniaczana)

Kadyks to zdecydowanie miasto ziemniaków rosnących w delcie Gwadalkiwiru. I nie chodzi tu o słynną hiszpańską Tortilla de Patatas, ale tutejsze przepisy na gotowane ziemniaki. Jeden z nich znany na cały kraj to podawane z szafranem młode ziemniaki Papas Gaditanas - tak ekskluzywna przyprawa używana jest dla uhonorowania ich pierwszego zbioru. Z czasem, gdy ziemniaki dojrzewają i robią się trochę większe na scenę wchodzi Patatas Aliñás (co można tłumaczyć jako ziemniaki z ...

Papas Gaditanas (Młode ziemniaki z szafranem)

Papas Gaditanas to drobne danko, rodzaj Tapas, charakterystyczne dla południowej Hiszpanii, a konkretnie Kadyksu na co wskazuje zresztą sama nazwa - obecne hiszpański Cadiz to najstarsza w tej części Europy kolonia fenicka o nazwie Gadir, którą Rzymianie zmienili na Gades, a dopiero za czasów Maurów zbliżyła się od obecnej nazwy. Jest to właściwie całkiem poważna tradycja kulinarna związana z pierwszym zbiorem ziemniaków w tutejszej delcie Gwadalkiwiru. Świeży zbiór ...

Tortilla de Patatas (Hiszpańska tortilla ziemniaczana)

Hiszpańskie określenie Tortilla przyjęło się tłumaczyć jako omlet. Nie chodzi tu o same - same słowo torta oznacza wszakże ciasto - ale raczej sposób przygotowania. Podobnie jak francuski klasyk jest to bowiem placek bazujący na jajkach, chociaż przygotowany w całkowicie inny sposób. Kluczowa różnica nie tkwi zresztą w samej technice, ale dodatku obsmażonych wcześniej ziemniaków. Różnego rodzaju dodatków może tu być zresztą znacznie więcej. Dziś to bardzo popularne danie barowe, wchodzące w skład Tapas jego historia jest jednak niezwykle zamierzchła. O Tortilla de Huevos (czyli omlecie z jajami) na początku XVI wieku pisał już Hernan Cortes w swoich raportach z Meksyku. Jeśli chodzi o samą Tortilla de Patatas pierwsze wzmianki pochodzą z Nawarry z początku XIX wieku. To zresztą wówczas ziemniak zaczynał nabierać znaczenia w europejskiej kuchni. Wówczas też zrodziła się legenda dania, którego ojcem chrzestnym miał być generał Tomás de Zumalacárregui, który w 1833 roku podczas oblężenia Bilbao (w czasie tzw. powstania karlistowskiego) swoich żołnierzy karmił Tortillami jako prostym i pożywnym posiłkiem (rozwinięta wersja tej historii mówi, że danie to generał podpatrzył wcześniej podczas popasu w jednej z nawarryjskich wsi). Poza samą Nawarrą do tego dziedzictwa kulinarnego przyznaje się także Extremadura, gdzie ziemniaczana Tortilla miała być już serwowana kilka dekad wcześniej. Tu w miejscowości Villanueva de la Serena do dziś obowiązuje zresztą tradycja przygotowywania jej na poniedziałek po Wielkanocy. Podobnych podań o pochodzeniu dania jest zresztą znacznie więcej. Ciekawsza jest jednak różnorodność dania i sposobów jego przygotowywania. Kucharze stale dyskutują czy ziemniaki podsmażać czy podgotować, czy jajka ubić czy tylko roztrzepać i jaki poziom wysmażenia oraz ścięcia masy jest optymalny. Nie ma tu standardu jak chociażby w przypadku klasycznego omletu francuskiego. Są też jej już utrwalone w gastronomi odmiany, takie jak np. - niewielkie Tortillas Bravas serwowane w Madrycie z dodatkiem ostrego sosu Salsa Brava - Tortilla Paisana, która oprócz ziemniaków i jajka zawiera także wędlinę (np. Chorizo), oraz warzywa takie jak czerwoną paprykę i zielony groszek - jest też gruba nadziewana Tortilla Rellena, którą rozcina się jak biszkopt na tort i warstwy przekłada się wędliną, warzywami czy serem. ...

Gazpachos Manchegos / de Pastor / Galianos (Gulasz z kurczaka i królika)

Gazpachos Manchegos tylko z nazwy przypomina słynny hiszpański chłodnik. Gdyby dla tej potrawy szukać analogii w innych krajach byłby nim węgierski Bogracz znany u nas jako zupa gulaszowa. Gazpachos Manchegos jest bowiem typowym, jednogarnkowym daniem pasterskim, kiedyś gotowanym plenerowo tam gdzie akurat zatrzymali się pasterze. Stąd też jego alternatywne nazwa Gazpachos de Pastor lub Galianos wywodząca się od słowa galiana oznaczającego miejsce wypasu pasterskiej trzody - ...

Gazpachos Extremeños (Gazpachos z Estramadury)

Mieszkańcy Estramadury położnej na zachodzie Hiszpanii przekonują, że to właśnie ich Gazpachos Extremeños jest najbliższe oryginalnej wersji tego chłodnika. Dobrze zmiksowany krem na bazie pomidorów to dokonanie połowy XX wieku, bo kiedy w ogóle w Gazpacho pojawiły się pomidory - a było to w XIX wieku - nie było ich czym miksować. Ubijano je więc tłuczkiem razem z chlebem, wodą i przyprawami albo po prostu pokrojone dodawano do takiej zawiesistej, chlebowej zupy na ...

Porra Antequerana (Gazpacho pomidorowe)

Porra Antequerana to kolejny wariant andaluzyjskiego Gazpacho. Jak wskazuje nazwa wywodzi się z miasteczka Antequera, ale popularny jest też w najbliższej dużej metropolii, czyli położonej 50 km na południe Maladze. Sama nazwa Porra wywodzi się od tłuczka, którym miażdżono składniki na chłodnik. Przepis blisko spokrewniony jest przy tym z Salmorejo, charakterystycznym dla leżącej na północy Kordoby. W obu przypadkach mamy do czynienia z chłodnikiem gdzie warzywną bazą jest  pomidor, a jako dodatek stosuje się  wiórki szynki i kawałki jajek na twardo, którymi posypuje się zupę. Nie ma tu takich skłądników jak ogórek znany z Gazpacho Andaluz, ale za to dodaje się paprykę - jak to zwykle w Gazpacho bywa najczęściej zieloną, chociaż może być także czerwona. Porra Antequerana od samego Salmorejo a także innych Gazpacho różni się gęstością - do tej wersji hiszpańskiego chłodnika używa się więcej chleba w stosunku do pomidorów i często w ogóle nie dodaje się wody. ...