Do Hiszpanii szparagi przywędrowały z Francji, wraz z Filipem V Burbonem, wnukiem Ludwika XIV, który zasiadł na tronie hiszpańskim. Podobnie jak dziadek miał słabość do tych warzyw i wprowadził je do menu swojego dworu, który na wiosnę zwykł się wynosić do pałacu Aranjuez pod Madrytem. Zbiegało się to z sezonem na szparagi, które z tego właśnie względu właśnie tu uprawiano. I tak zostało do dziś. W Hiszpanii szparagi z Aranjuez są oznaką jakości.
Podaje się je zresztą podobnie do tego jak jadają Francuzi - podlane są sosem przypominającym sos holenderski.
...
Caldo Gallego to rodzaj dania jednogarnkowego wywodzącego się z hiszpańskiej Galicji - jako jego nieoficjalną stolice uznaje się miasto Orense. Caldo oznacza przymiotnik gorący i taka właśnie ma być ta potrawa, rozgrzewająca w czasie słotnych dni, które zimą panują w smaganej atlantyckim wiatrem Galicji.
Nie ma ustalonej receptury na Caldo Gallego, ale zasadniczo jest to połączenie mięsa - używa się każdego rodzaju - oraz warzyw. W tym wypadku pierwotnie podstawą była rzepa, z czasem uzupełniona i wypierana przez zimowe rośliny liściaste takie jak kapusta, a nawet jarmuż.
Caldo Gallego podaje się zazwyczaj podczas posiłku serwowanego w południe, tzw. Xantar, oraz na kolację. W Galicji potrawę serwuje się w ceramicznych miseczkach zwanych Cunca.
...
Oliwki są uprawiane od co najmniej 5 - 6 tys. lat, a najstarsze ślady związane z historią tzw. Oliwki Eruopejskiej (łac. Olea europaea) wiodą do Syrii, Plaestyny oraz na Kretę, gdzie też eksperymentowano z tłoczeniem oliwy. Drzewa oliwne choć niewielkie (zwykle 4-5 m, rekord to 10 m) mają ogromną żywotność - do 100 lat. Przez to ich cykl rozwojowy przypomina nieco cykl życia ludzkiego. Wolno się rozwijają - owocują po 5 - 10 latach, a w wieku 30 lat osiągają szczyt formy. Później zrywa się z nich oliwki jeszcze 40 - 45 lat.
Świeżych oliwek nie jada się ze względu na wyjątkowo gorzki smak. Pozbywa się go namaczając owoce. Goryczkę szybciej tracą zielone oliwki. I tak np. prowansalskie odmiany takie jak Picholines moczy się 6-12 godzin w 10 proc. roztworze węglanu sodu, potem 6 dni w wodzi, a na końcu w 10 proc. solance. Po dwóch tygodniach od zerwania można je już jeść. W przypadku czarnych oliwek moczenie w solance trwa nawet kilka miesięcy.
W Basenie morza śródziemnego jest kilka ważnych ośrodków ich upraw:
Francja
We Francji zagłębiem produkcji oliwek jest Prowansja. Zbiory zaczynają się tutaj pod koniec sierpnia, ale ich kulminacja przypada na październik. I tak trwa to do przełomu roku, kiedy zrywa się ostatnie w pełni dojrzałe czarne oliwki.
Grecja
W Grecji dużą popularnością cieszą się oliwki Kalamata, rosnące w Masini na Peloponezie. Przed ich konserwowaniem zwykle są krojone na pół i wypestkowane. Są jędrne i mają intensywny smak. Przez to bardzo dobrze komponują się daniach surowych, takich jak tzw. sałatka grecka czyli Hotiatiki .
Włochy
Na półwyspie Apenińskim oliwek nie uprawia się właściwie tylko w Piemoncie i dolinie Aosty. A jednak specyficzny mikroklimat jeziora Garda powoduje, że rosną one nawet w Trydencie - jest to najdalej wysunięty na świecie region w którym rosną gaje oliwne.
Ajoblanco zwane też czasem Gazpacho Blanco jest traktowane jako jeden z wariantów tego andaluzyjskiego chłodnika ponieważ bazuje na chlebie, oliwie oraz czosnku. Można nawet zaryzykować tezę, że to potrawa bliższa pierwowzorowi bo nie zawiera pomidorów, które upowszechniły się w Hiszpanii zaledwie parę wieków temu. Tymczasem korzeni Ajoblanco tak jak i pierwotnego Gazpacho szuka się już w Starożytności. Charakterystycznym elementem jest tu jednak dodatek migdałów, które nadają mu bardziej wschodniego charakteru (i od razu przywołują na myśl dziedzictwo Arabskie.
O autorstwo Ajoblanco toczy co najmniej kilka andaluzyjskich miast takich jak Aceuchal, Almáchar, Palomas i Puebla de la Reina spośród których Almáchar w pierwszą sobotę wrześnie organizuje nawet festiwal Ajoblanco. Chłodnik ten ma też swoją regionalną specyfikę: w Maladze i okolicach przygotowany jest raczej w postaci zupy, a dalej na wschód Almeri to już znacznie gęstsza emulsja przypominająca sos majonezowy. Podobnie przygotowuje się ją także w Kordobie, gdzie nosi zresztą własna lokalną nazwę Mazamorra i podawana jest posiekanymi kawałkami ugotowanego jajka i czarnymi oliwkami ułożonymi na wierzchu. Jej rodowód jest bardzo stary, na co wskazuje właśnie nazwa pochodząca od greckiego słowa máza oznaczającego coś co zostało rozdrobnione, które zresztą przekształciło się w hiszpańskie masa oznaczającego mąkę (określenie Mazamorra lub Masamorra można też spotkać w krajach Ameryki Łacinskiej, gdzie zwykle odnosi się do rodzaju kremu, puree, papki lub kleiku).
Swoją wersję Ajoblanco mają także mieszkańcy sąsiadującej z Andaluzją Extramadury
...
Ronda to miasto w Andaluzji (na południu Hiszpanii) słynne z pięknej zabudowy i usytuowania - leży na szczycie wąwozu rzeki Guadalevín, rozcinającej je na pół. Jedną z najbardziej znaną potrawą, która się stąd wywodzi jest duszony bób (hiszp. habas) z dojrzewającą szynką Serrano (bardziej znany jest tylko bób w stylu katalońskim).
Tę przekąskę, rodzaj Tapas, podaje się w czasie chłodnych dni, np. wieczorem. W Rondzie tradycyjnie dusi się je na niewielkich przenośnych piecykach.
Przed podaniem do Habas a la Rondeña zwykle dodaje się jajko. Może to być posiekane jajko ugotowane na twardo, a może jajko surowe, które zetnie się na gorącym bobie.
...
