Karaibska 142 w tej kategorii

Moro de Guandules / Arroz con Gandules (Ryż z groszkiem z Dominikany)

Składniki:

- 200 gr groszku gołębiego lub zwykłego grochu przez noc moczonego w wodzie - liść laurowy - 400 ryżu - 1/2–1 szklanka mleka kokosowego (opcjonalnie) - pół cebuli drobno posiekanej - 4 ząbki czosnku, drobno posiekane - 1 łodyga selera naciowego, drobno pokrojonego - pół papryki drobno pokrojonej - 2 pomidory bez skórki, posiekane - 1,5–2 łyżeczki przyprawy Sazón i/lub Adobo (możesz dodać też po prostu dodać łyżeczkę słodkiej suszonej papryki, nieco pieprzu i pół łyżeczki kurkumy) - pół łyżeczki oregano - litr bulionu lub wody - 2 łyżki oleju
Moro de Guandules to tradycyjne danie z Dominikany, będące jednym z wariantów popularnych na Karaibach potraw typu Arroz con Frijoles czyli ryż z fasolą. W tym przypadku zamiast fasoli używa się jednak tzw. groszku gołębiego (można go kupić w sklepach z orientalną żywnością ew. zastąpić zwykłych grochem). Jego hiszpańska nazwa to Guandules co do pewnego stopnia wyjaśnia nazwę całego dania - jednocześnie nawiązuje ono do bardzo popularnego na Karaibach ryżu z fasolą Moros y Cristianos. Najczęściej przyrządza się je na specjalne okazje, szczególnie w okresie bożonarodzeniowym. Często dodaje się także mleko kokosowe - w tej wersji znane jako Moro de Guandules con Coco. To samo danie pod nazwą Arroz con Gandules można spotkać też w Portoryko (arroz po hiszpańsku ryż). ...

Adobo

Adobo to termin pochodzący od hiszpańskiego słowa adobar, oznaczającego marynować w tym przypadku zazwyczaj mięso. W kuchni meksykańskiej i filipińskiej, ma które mocno wpłynęli hiszpańscy kolonizatorzy, oznacza zarówno mieszankę przypraw używaną do peklowania, mokrą marynatę do której trafia, jak i sos w którym dusi się mięso, a nawet potrawę w nim przygotowywaną. Na Filipinach jest to po prostu Adobo, duszony w kwaśnym sosie z octem kurczak który pełni tu rolę ...

Ropa Vieja (Szarpane mięso)

Ropa Vieja to jedna z najbardziej zaskakujących nazw jakie może mieć potrawa. Z hiszpańskiego należy ją to bowiem tłumaczyć jako stare ubrania. Ma za tym stać legenda, według której ubogi człowiek, który nie miał czym nakarmić swojej rodziny, do garnka włożył stare ubranie. Modlił się nad gotującą potrawką w nadziei na cud i tak się stało - odzież zmieniła się w soczyste mięso. Tyle podania z miejskich legend. Słownik Oxfordzki podsuwa bardziej prozaiczne wytłumaczenie, że chodziło o wykorzystanie resztek z innych przygotowanych wcześniej (starych) potraw. Jeśli chodzi o początki dania, to wskazuje się na Sefardyjskich Żydów zamieszkujących półwysep Iberyjski, którzy taką długo gotowaną potrawkę z rozpadającego się już mięsa przygotowywali sobie przed szabatem. Byłaby to więc hiszpańska wersja Czulentu. Stąd, odarta już z świątecznego nimbu, miała trafić na Wyspy Kanaryjskie, gdzie do dziś przygotowuje się ją z ciecierzycą oraz ziemniakami (pod tym względem przypomina nieco popularną potrawkę Cocido - widać to na filmie na dole). W dalszą drogę ruszyła w XIX wieku i dotarła na Karaiby. Szczególnie dobrze przyjęła się na Kubie, gdzie jest uznawana za danie narodowe. I co znamienne szczególnie ceniona przez członków tutejszej diaspory żydowskiej. Gdziekolwiek by nie trafiła Ropa Viejo to przede wszystkim mocno wygotowane mięso, które się rozpada i szarpane jest na strzępki. Na Kubie niemal bliźniaczym daniem jest Vaca Frita, a bardzo podobny i często z nim utożsamiane jest przepis na Carne Mechada: szarpane mięso, które w Ameryce Południowej przygotowuje się w analogiczny sposób, podsmażając je razem z Sofrito. To także potrawa wywodząca się z Hiszpanii, tyle że z całkiem inną historią. Swoją wersję rozdrobnionego mięsa mają też Meksykanie, w postaci Carne Deshebrada.

Składniki:

- 1 kg dość tłustej, poprzerastanej wołowiny, np. łaty - 2 cebule, pokrojone w półplasterki - 3 ząbki czosnku, posiekane - 3 pomidory, pokrojone w półplasterki - 1 czerwona i 1 zielona papryka, pokrojone w paski - łyżeczka mielonego kminu - 2 łyżeczki oregano - bulion (opcjonalnie) - 2 łyżki oleju ...

Carne Mechada (Szarpane mięso w sosie)

Carne Mechada to klasyka zarówno kuchni hiszpańskiej jak i latynoamerykańskiej (w tym karaibskiej). Długo duszone mięso (carne) jest swego rodzaju odpowiednikiem polskiej Sztufady - hiszp. mechar to proces szpikowania mięsa paskami słoniny, która roztapiając się nadaje mu soczystości, tak jak to się robi właście ze Sztufadę. W ten sposób można było "ulepszyć" bardziej suche kawałki mięsa. Hiszpanie, podobnie jak my, w ten sposób traktują najczęściej wołowinę, rzadziej jagnięcinę. W Ameryce Południowej często można jednak spotkać wieprzowinę, a także koźlinę. Mięso nadziewa się zresztą także warzywami - w Chile jest to m.in. marchew, cebula i czosnek. W przeciwieństwie do Sztufady Carne Mechada nie tnie się jednak na plastry, ale szarpie na drobne paski. I dziś jest to właściwie największy wyróżnik tej potrawy. W zależności od kraju technika jego obróbki istotnie się rozwinęła. Szczególnie widoczne jest to w Ameryce Południowej - np. w Wenezueli i Kolumbii rozdrobnione mięso gotowane z cebulą, słodką czerwoną papryką i kminem (coś w rodzaju Sofrito - tak jak w przepisie poniżej). Często jest wykorzystywane jako wkład do pierogów (Empanadas), a także kanapek - takich jak np. Arepas spotykanych przede wszystkim w Wenezueli oraz hiszpańskich Montadito. W Hiszpanii podobnym rodzajem mięsa jest Pringá. Ze względu na niemal taki sam sposób przygotowania Carne Mechada często utożsamiany jest z Ropa Vieja, innym daniem popularnym nawet bardziej w Ameryce Południowej niż Hiszpanii. Swoją wersję szarpanego mięsa Carne Deshebrada mają też w Meksyku.

Składniki:

- 1 kg dość tłustej, poprzerastanej wołowiny, np. łaty - 2 cebule, jedna posiekana, druga w przecięta na pół - 4 ząbki czosnku, dwa posiekana, dwa w całości - 2 pomidory, bez skórki starte na tarce lub zmiksowane - 1 czerwona papryka, drobno pokrojona - łyżeczka kminu - garść pietruszki, posiekanej - pół litra bulionu - 2 łyżki oleju ...

Moros y Cristianos / Arroz Congrí (Ryż z fasolą)

Moros y Cristianos oznacza po prostu Maurowie i Chrześcijanie. Jest to danie wywodzące się z południowej Hiszpanii, które miało upamiętnić wyparcie Muzułmanów przez Rekonkwistę niosącą znak krzyża. Na tę okoliczność w Walencji i kilkudziesięciu okolicznych miastach organizowane są rekonstrukcje średniowiecznych bitew - imprezy trwają cały rok, ale ich kumulacja przypada na sierpień oraz wrzesień. Uroczystości nie mogą się obyć bez potrawy Moros y Cristianos, gdzie czarna fasola reprezentuje Maurów, a ryż Chrześcijan. Jest to stary, bardzo popularny przepis, na który trafić może w innych krajach hiszpańskojęzycznych m.in. na Karaibach, zwłaszcza na Kubie. Tutaj jest jeszcze bardziej powszechny niż w ojczyźnie, do czego przyczyniło się ubóstwo składników kubańskiej kuchni targanej przez kryzysy ekonomiczne. Tutaj niemal taką samą potrawę można spotkać też pod nazwą Arroz Congrí. Nazwa jest swego rodzaju miszmaszem językowym - określenie congó riz wywodzi się z haitańskiego-kreolskiego i znaczy fasola ryż stąd też używa się też samej zbitki Congri - i odnosi się do bardzo podobnie przygotowywanje potrawy. Podstawową, przynajmniej teoretyczną różnicą jest fakt, że nie używa się czarnej leczą czerwonej fasoli. Inną kwestią jest fakt, że Moros y Cristianos to potrawa powszechna w zachodniej części Kuby, a Arroz Congrí we wschodniej sąsiadującej z Haiti - wszystkie różnice między tymi przepisami wyszczególnione są na filmie na dole. Oba dania należą do szerszej grupy potraw w całym świcie latynoamerykańskim nazywanych po prostu Arroz con Frijoles czyli ryż z fasolą. Poniżej dość bogaty przepis z południa Hiszpanii. W podstawowej wersji zawiera znacznie mniej dodatków. Na filmie powyżej zaprezentowano za to na Moros y Cristianos w stylu kubańskim, który jest analogiczny do Arroz con Frijoles i chcą go przygotować można się posłużyć tamtym przepisem ...

Okra / Gumbo / Ketmia / Bamia

Okra (łac. Abelmoschus esculentus ew. Hibiscus esculentus) w Polsce znana też jako Ketmia PiżmowaKetmia Jadalna oraz Piżmian Jadalny to niewielkie warzywo wywodzące się z Afryki. Wygląda nieco jak niewielka cukinia, nie dłuższa od palca – stąd jej brytyjska nazwa Lady's Fingers (na tym kończą się jednak podobieństwa z cukinią i raczej nie stosuje się jej jako zamiennika). Ma dość neutralny, nieco piżmowy smak, a najbardziej charakterystyczną cechą jest fakt, iż w czasie gotowania wydziela dużo śluzu. Z Afryki okra trafiła m.in. do krajów śródziemnomorskich (m.in. na Bliski Wschód gdzie znany jest jako Bamia, do krajów Maghrebu i np. do Grecji), do Azji (na Daleki Wschód oraz Indii), a wraz z czarnymi mieszkańcami Afryki wyemigrowała do Ameryki – szczególnie ceniona jest w kuchni Cajun, gdzie nazywa się Gumbo i jest bazą gulaszu zwanego Gumbo. W rejonie Zatoki Meksykańskiej i Morza Karaibskiego można spotkać go pod wieloma lokalnymi nazwami: - Abelmosco w Meksyku - Quimbombó na Kubie, Portoryko i w Wenezueli - Quingombó w Salwadorze - Guingambó i Chingambó na Portoryko - Molondrón oraz Gombó na Dominikamnie Różne nazwy ma też w Ameryce Południowej m.in. Candia w Kolumbii oraz Quiabo w Brazylii...

Karni Stobá (Gulasz wołowy z Curaçao)

Stobá to używane na Antylach Holenderskich (Karaiby) określenie odnoszące się do wszelkiego rodzaju duszonych potraw. Przede wszystkich tych bazujących na mięsie. Najpopularniejsze jest gulasz z koźliną, czyli Kabritu Stoba oraz wołowe Karni Stobá, poza tym używa się też jagnięciny, a nawet mięsa iguany - to Yuana Stobá (można też spotkać Kolo Stobá z kapustą, a nawet słodkawe Banana Stobá). Jest to w gruncie rzeczy bardzo prosty przepis - mięso po prostu długo się marynuje w dużej ilości przypraw, a potem niewiele krócej dusi w tym samym sosie. Na samym Curaçao nie ma chyba jednak bardzie popularnej potrawy. W knajpach tradycyjnie serwuje się ją z ryżem, w wersji street food Stobá można dostać zawinięte w placek roti albo w bułce. ...

Buche’ Perico (Dominikański gulasz kukurydziany z dynią)

Buche’ Perico to szczególna nazwa dla potrawy - oznacza po prostu wnętrzności czy też flaki papugi. Źródłosłów trudny jest do ustalenia szczególnie, że chodzi tu o gęstą kukurydzianą zupę (rodzaj gulaszu) którą można spotkać na Dominikanie - wywodzi się z położonego na północnym-zachodzie rejonu Cibao (jako miejsce pochodzenia wskazuje się miasto Moca). Kukurydzy towarzyszy dynia i wędzone wieprzowe policzki, ew. boczek, jako składnik budujący smak. Jest to potrawa nieco podobna do meksykańskiego Pozole, chociaż znacznie gęstsza. Traktuje się ją jak pełnowymiarowe danie obiadowe - Buche’ Perico zazwyczaj towarzyszy miska ryżu. ...

Locrio (Ryż z mięsem z Dominikany)

Locrio to jedno z najbardziej znanych i tradycyjnych dań, które można spotkać na Dominikanie. Najpewniej jest to tutejsza wersja paelli, którą Hiszpanie kolonizując Karaiby w XVI wieku sprowadzili tu razem z ryżem. Sama nazwa Locrio jest jednak zbitką dwóch słów locro, które w południowej Ameryce oznacza gulasz oraz criollo, co znaczy kreolski. Ryż zazwyczaj przygotowuje się z mięsem, ale w przeciwieństwie do pealli używa się tylko jednego gatunku. Najczęściej jest do kurczak i najczęściej można spotkać właśnie Locrio de Polo. Z mięs w grę wchodzi też wieprzowina, wszelkie rodzaje kiełbas, podroby, rzadziej mięso królików (nie używa się wołowiny). Ryż łączy się też rybami, owocami morza, a nawet samymi warzywami. Na wyspie Saint Martin można znaleźć podobną potrawę nazywaną Lokri lub Locreo. ...

Brown Stew Chicken (Jamajska potrawka z kurczaka)

Stew Chicken to nazwa potrawki z kurczaka powszechna na całych Karaibach, chociaż najpopularniejsza na Trynidadzie i Tobago oraz Jamajce gdzie używa się nazywa Brown Stew Chicken. Co do zasady sposób przygotowania jest podobny - zapeklowane mięso najpierw się podsmaża, a później dusi razem ze składnikami marynaty - skład dodatków jest jednak różny w zależności od wyspy. Na Jamajce zestaw warzyw oraz przypraw jest całkiem obfity. Określenie brązowy jest dość umowny - jeśli doda się dużo pomidorów sos bywa raczej czerwony, a jak składniki bardziej się zrumienią jest całkiem brązowy. Na Jamajce Brown Stew do zresztą uniwersalny przepis, który stosuje się nie tylko do kurczaka, ale także np. do wołowiny oraz ryb. ...